Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Ćwiczenia bierne redresyjne i wyciągi

dr Andrzej Markowski, Magdalena Markowska

Redresje oznaczają rozciąganie przykurczonych tkanek miękkich, w celu uzyskania prawidłowego, fizjologicznego zakresu ruchu w danym stawie.


Fot. pixabay.com

Redresje mogą powodować niewielki ból, który jest wywołany przez stymulację mechanoreceptorów znajdujących się w ścięgnach, mięśniach i w skórze. W razie nasilania się dolegliwości bólowych należy redresje przerwać, aby uniknąć niepożądanego uszkodzenia tkanek. Dlatego szczególnie istotne podczas wykonywania redresji jest wcześniejsze przygotowanie tkanek miękkich poprzez oddziaływanie zabiegami fizykalnymi, głównie z wykorzystaniem ciepła: lampy, termożele i inne.

Redresje może wykonywać fizjoterapeuty, jednak bardziej powszechnie stosuje się wyciągi, które mają takie samo oddziaływanie jak redresje, ale w tym przypadku wykorzystuje się systemy bloczkowe, ciężarki czy taśmy gumowe lub ekspandery. Dzięki zastosowaniu zewnętrznej siły można regulować stopień intensywności wykonywanego zabiegu. Należy pamiętać, że zbyt duży nacisk lub rozciąganie może spowodować obrażenia ciała pacjenta. Zazwyczaj wyciągi redresyjne zakłada się pacjentom na okres 20–30 min.

Bardzo ważną rolę w fizjoterapii odgrywają także „wyciągi wodne”, które stosuje się zazwyczaj w terapii kończyny górnej i ręki. Wykorzystują one dwie ważne właściwości wody: 1) pojemność cieplną wody – dzięki niej woda powoli się nagrzewa, a następnie stopniowo traci ciepło, działanie ciepła wspiera rozluźnianie napiętych tkanek miękkich; 2) siłę hydrostatyczną wody – w tym przypadku woda delikatnie naciska całą swoją objętością na tkanki pacjenta, co sprzyja zwiększeniu elastyczności włókien kolagenowych i aktywuje kanały naczyniowe w celu usprawnienia odprowadzania zalegającego płynu wysiękowego. Aby wykonać wyciąg redresyjny wodny, należy umieścić rozciągany staw wraz z założonym wyciągiem w naczyniu z ciepłą wodą na 15–30 min. Pacjent w trakcie zabiegu powinien koncentrować się na czynnym rozluźnianiu mięśni, które w sposób odruchowy napinają się, przeciwdziałając sile rozciągającej wyciągu. Średnio po 7–9 minutach odruchowe napięcie mięśni maleje i wtedy rozpoczyna się właściwa faza rozciągania przykurczonych tkanek. Środowisko wodne (jeżeli jest akceptowane przez pacjenta oraz nie ma żadnych przeciwwskazań do stosowania wody w terapii) sprzyja przyspieszeniu rozluźnienia tkanek poprzez wytwarzane ciepło i delikatny, równomierny ucisk tkanek.

Ćwiczeń biernych redresyjnych i wyciągów nie wykonuje się u pacjentów, u których stwierdzono:

  • morfologiczne zmiany w obrębie kości (np. zmiany nowotworowe osłabiające strukturę kości),
  • zmiany w gęstości mineralnej kości (osteoporoza, osteomalacja),
  • ciężki ogólny stan pacjenta.

Redresje i wyciągi, które mimo przeciwwskazań wykonano u pacjentów mogą spowodować złamania kości, uszkodzenia aparatu więzadłowo-torebkowego, naderwanie lub zerwanie ścięgien i/lub mięśni.

07.10.2015

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?