Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zmiany w układzie ruchu związane z cukrzycą

, lek. med. Aleksandra Poluch
Klinika i Poliklinika Układowych Chorób Tkanki Łącznej
Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji im. prof. dr hab. med. Eleonory Reicher w Warszawie
Zmiany w układzie ruchu związane z cukrzycą
Fot. iStockphoto

Zaburzenia w układzie ruchu w przebiegu cukrzycy zależą od typu cukrzycy, czasu trwania choroby, średniego stężenia glukozy we krwi oraz rodzaju stosowanego leczenia. Ponadto stanowią wypadkową innych procesów patologicznych, często występujących z cukrzycą, takich jak zaburzenia gospodarki lipidowej, wapniowo-fosforanowej, otyłość i nadciśnienie tętnicze.

Chorzy na cukrzycę stanowią grupę predysponowaną do rozwoju następujących powikłań w narządzie ruchu:

  1. przykurcz Dupuytrena (przykurcz rozcięgna dłoniowego),
  2. zespół cieśni nadgarstka,
  3. zespół sztywnej ręki (zespół ograniczonej ruchomości stawów, cheiroartropatia cukrzycowa),
  4. uogólniona samoistna hiperostoza szkieletu,
  5. neuroartropatia cukrzycowa.

Należy pamiętać, że zmiany w układzie ruchu związane z cukrzycą są powikłaniami tej choroby, których można uniknąć poprzez właściwe leczenie cukrzycy, kontrolę glikemii i przestrzeganie zaleceń lekarskich. Istotne jest, aby każdy chory z rozpoznaną cukrzycą regularnie informował lekarza o niepokojących objawach z zakresu narządu ruchu.


Przykurcz Dupuytrena (przykurcz rozcięgna dłoniowego)

Co to jest przykurcz Dupuytrena i jakie są jego przyczyny?

Przykurcz Dupuytrena, zwany też przykurczem rozcięgna dłoniowego, to jedna z najczęstszych chorób układu ruchu u pacjentów z cukrzycą. Jej przyczyna nie jest znana. Przykurcz Dupuytrena doprowadza do przewlekłego, bezbolesnego zapalenia rozcięgna dłoniowego, prowadzącego do jego zwłóknienia, skrócenia i w konsekwencji wytworzenia przykurczów w stawach śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych (czyli dłoni i palców). Obejmuje on palec serdeczny (czwarty) i mały (piąty).

Ryc. Choroba Dupuytrena – zgrubienie ścięgna palca serdecznego

Jak często występuje przykurcz Dupuytrena?

Szacuje się, iż choroba występuje u około 40-60% chorych na cukrzycę. Szczególnie narażeni na rozwój tej choroby są mężczyźni z długo trwającą i źle kontrolowaną cukrzycą oraz innymi zmianami w układzie ruchu w cukrzycy.

Jak się objawia przykurcz Dupuytrena?

Początkowo przebieg choroby jest skryty. Pierwszym objawem rozwoju przykurczu Dupuytrena jest pojawienie się niewielkiego, niebolesnego guzka zlokalizowanego w okolicy stawu śródręczno-paliczkowego palca serdecznego, czyli u nasady palca. Na tym etapie choroba może się zatrzymać i nie postępować dalej. Zazwyczaj jednak w czasie kilku miesięcy dochodzi do zajęcia procesem zapalnym kolejnych warstw rozcięgna dłoniowego. Powoduje to ograniczenie wyprostu oraz powstanie tzw. przykurczów zgięciowych palców serdecznego i małego - palce te pozostają stale lekko zgięte, a ich wyprostowanie jest niemożliwe. Dodatkowo, w zaawansowanej fazie choroby mogą się pojawić zaburzenia czucia i nieprzyjemnie wrażenia - mrowienie, pieczenie w obrębie opuszek palców serdecznego i małego. Przykurcz Dupuytrena zazwyczaj dotyczy palca serdecznego i małego, ale może też objąć inne palce dłoni.

Co zrobić w przypadku wystąpienia objawów przykurczu Dupuytrena?

W chwili wystąpienia pierwszych objawów, takich jak pojawienie się niewielkiego niebolesnego guzka i ograniczenia możliwości prostowania palców, należy unikać przeciążenia ręki i zgłosić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub prowadzącego diabetologa.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie przykurczu Dupuytrena?

Najpierw lekarz zbiera wywiad dotyczący przebiegu dolegliwości, ewentualnych urazów lub przeciążenia, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków oraz historii występowania przykurczu w rodzinie. Następnie bada pacjenta ze szczególnym uwzględnieniem chorej okolicy. Rozpoznanie choroby w stadium początkowym jest trudne, niejednokrotnie wymaga wykonania badań obrazowych, takich jak RTG, USG ręki, czy badania elektromiograficzne. W stadium zaawansowanym możliwe jest ustalenie rozpoznania już w trakcie badania przez lekarza. W chwili ustalenia rozpoznania ważne jest określenie stopnia zaawansowania zmian, co warunkuje odpowiednie dobranie sposobu leczenia.

Jakie są metody leczenia przykurczu Dupuytrena?

Leczenie przykurczu Dupuytrena jest operacyjne. Technika operacji zależy od stopnia zaawansowania choroby. Zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowym.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie przykurczu Dupuytrena?

Skuteczność leczenia zależy od rodzaju wybranej techniki operacyjnej i stopnia zaawansowania choroby. Po leczeniu operacyjnym może wystąpić nawrót choroby, ale dotyczy on jedynie około jednej trzeciej pacjentów.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia przykurczu Dupuytrena?

Postępowanie po zakończonym leczeniu różni się w zależności od rodzaju wybranej metody. Ogólnie opiera się na wcześnie podjętej rehabilitacji i unikaniu przeciążenia ręki. Po leczeniu operacyjnym zaleca się kilkudniowe unieruchomienie dłoni za pomocą gipsowej szyny, a następnie aktywną rehabilitację medyczną z odpowiednio dobranymi ćwiczeniami fizyko- i kinezyterapeutycznymi.

Co robić, aby uniknąć przykurczu Dupuytrena?

U chorych na cukrzycę, należy unikać narażenia ręki na urazy, przeciążenia, dbać o prawidłowe wyrównanie glikemii, lipidów, prowadzić higieniczny tryb życia.


20.03.2017
strona 1 z 4

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?