Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zabiegowe metody leczenia zakrzepicy żylnej

dr med. Marzena Frołow
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
Zabiegowe metody leczenia zakrzepicy żylnej

Leczenie zakrzepicy żył głębokich w większości przypadków polega na odpowiednio długim (przeważnie trwającym 3–6 miesięcy) podawaniu doustnych leków przeciwkrzepliwych lub, w niektórych uzasadnionych przypadkach (np. w ciąży), podskórnych iniekcji heparyny. Istnieją wyjątkowe sytuacje, w których oprócz wymienionych leków stosuje się leki bezpośrednio oddziałujące na skrzeplinę i rozpuszczające ją albo metody zabiegowe, które mają na celu zahamowanie przemieszczania się skrzeplin do płuc lub ich mechaniczne usunięcie.

Filtr do żyły głównej dolnej

Metodą pozwalającą na zapobieganie nawrotom zatorowości płucnej jest umieszczenie w żyle głównej dolnej tzw. filtru naczyniowego, którego zadaniem jest wychwytywanie dużych skrzeplin; zapobiega się w ten sposób goźnej dla życia zatorowości płucnej. Wprowadzenie filtra nie leczy zakrzepicy, a jedynie zapobiega wystąpieniu jej powikłań, dlatego metodę wykorzystuje się jedynie wtedy, gdy mimo właściwego leczenia u chorego nawraca zatorowość płucna lub podawanie leków stosowanych w leczeniu zakrzepicy jest z jakiegoś powodu przeciwwskazane.

Filtr do żyły głównej dolnej najczęściej wprowadza się najczęściej przez nakłucie żyły udowej w pachwinie. Zabieg wykonywanuje się w znieczuleniu miejscowym. Filtr może pozostawać w żyle przez ok. 4 tygodnie, następnie można go usunąć lub, jeśli wymagają tego okoliczności, pozostawić na stałe. W takim przypadku konieczne jest przewlekłe przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych.


Ryc. 1. Filtr wprowadza się przez żyłę udową lub żyłę szyjną do żyły głównej dolnej poniżej ujścia żył nerkowych

Tromboliza pod kontrolą cewnika

Metoda ta polega na rozpuszczaniu skrzeplin poprzez podawanie za pomocą cewnika leków rozpuszczających bezpośrednio do skrzepliny. Wymaga pozostawienia cewnika przez cały czas podawania leku (czasem wiele godzin) i obecnie stosowana jest w przypadku zakrzepicy o ciężkim przebiegu, w której dochodzi do zamknięcia dużych żył (udowych i biodrowych).

Metodę stosuje się w specjalistycznych ośrodkach dysponujących odpowiednim sprzętem i  odpowiednio wyszkolonym personelem.

Tromboliza farmakomechaniczna

Jest metodą stosowaną w podobnych okolicznościach jak poprzednia, przy czym oprócz podawania przez cewnik leku dodatkowo usuwa się fragmenty skrzepów, używając do tego specjalnych instrumentów przypominających nieco budową i zasadą działania klasyczne frezy.

Metody te nie są stosowane standardowo i w każdym przypadku o ich wykorzystaniu decyduje lekarz, rozważając stosunek ewentualnych korzyści do ryzyka wystąpienia powikłań.

08.10.2013

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?