Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Krztusiec – wyzwanie dla lekarza rodzinnego

11.11.2010
prof. dr hab. med. Witold Lukas, Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
dr med. Aneta Nitsch-Osuch, Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego


Skróty: WZW – wirusowe zapalenie wątroby

Jednym z zadań lekarza rodzinnego oraz jednym z operacyjnych celów Narodowego Programu Zdrowia jest realizacja pierwotnej profilaktyki chorób zakaźnych poprzez szczepienia ochronne. Zarówno zagadnienia związane z rozpoznawaniem i leczeniem chorób zakaźnych, jak i problematyka wakcynologiczna stanowi element programów szkolenia przed- i podyplomowego w zakresie medycyny rodzinnej. Lekarz rodzinny, z racji definicji swojej specjalizacji, obejmuje holistyczną opieką pacjenta i jego rodzinę. Dzięki temu – jak żaden inny specjalista – może realizować zalecenia dotyczące uodporniania czynnego w różnych grupach wiekowych, uwzględniając czynniki ryzyka i choroby towarzyszące u danego pacjenta, a także specyfikę wykonywanego przez niego zawodu czy stylu życia.
"Szczepiąc dziecko, pamiętaj o jego rodzicach i dziadkach" – to hasło powinni promować i realizować lekarze rodzinni.[1] Niestety, wyniki polskich badań wskazują, że tylko 15% lekarzy szczepiąc dziecko, interesuje się stanem zaszczepienia pozostałych członków rodziny.[2] Zwyczajowo bowiem profilaktykę czynną chorób zakaźnych wiąże się ze szczepieniami dzieci i młodzieży, podczas gdy zarówno szczepień podstawowych (np. przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby [WZW] typu B, WZW typu A, meningokokom, pneumokokom, grypie), jak i przypominających (np. przeciwko tężcowi i błonicy) wymagają także osoby dorosłe.[3] Należy pamiętać, że nie tylko dzieci zarażają tzw. chorobami wieku dziecięcego dorosłych (np. ospą wietrzną, grypą). Są bowiem choroby zakaźne, którymi częściej dorośli zarażają dzieci – przykładem jest gruźlica i... krztusiec.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Konferencje i szkolenia

Kraków – 20–21 września 2019 r.: Krakowska Jesień Pediatryczna 2019, szczegółowe informacje »

Warszawa – 11–12 października 2019 r.: Warszawska Jesień Pediatryczna 2019, szczegółowe informacje »

Przegląd badań