Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Dysleksja rozwojowa. Aspekty kliniczne

Developmental dyslexia: clinical aspects
M. Subramaniam Thambirajah
Advances in Psychiatric Treatment, 2010; 16: 380–387

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Psychiatria 2011/6

KOMENTARZ

prof. dr hab. Marta Bogdanowicz
Instytut Psychologii Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego, Polskie Towarzystwo Dysleksji

Artykuł autorstwa Thambirajaha nastraja optymistycznie, bowiem pozwala porównać polską rzeczywistość z informacjami o procedurach diagnozowania i pomocy terapeutycznej uczniom ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu w Europie. Szczególnie zaś w Wielkiej Brytanii, gdzie w 1986 roku zaburzenie to zostało odkryte i opisane przez lekarza – W.P. Morgana. Dłuższa tradycja zajmowania się tym problemem zaowocowała wielorako, bo w opracowaniu narzędzi diagnostycznych, wielu metod i technik terapii oraz rozwiązań organizacyjnych udzielania pomocy.