Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Europejskie wspólne stanowisko dotyczące rozpoznawania i leczenia dorosłych z ADHD

European consensus statement on diagnosis and treatment of adult ADHD: The European Network Adult ADHD. BioMed Central
S.J.J. Kooij, S. Bejerot, A. Blackwell, H. Caci, M. Casas-Brugué, P.J. Carpentier, D. Edvinsson, J. Fayyad, K. Foeken, M. Fitzgerald, V. Gaillac, Y. Ginsberg, C. Henry, J. Krause, M.B. Lensing, I. Manor, H. Niederhofer, C. Nunes-Filipe, M.D. Ohlmeier, P. Oswald, S. Pallanti, A. Pehlivanidis, J.A. Ramos-Quiroga, M. Rastam, D. Ryffel-Rawak, S. Stes, P. Asherson
Psychiatry, 2010; 10: 67

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Psychiatria 2011/4

KOMENTARZ

dr med. Artur Kołakowski
Poradnia "Poza Schematami" w Warszawie
mgr Monika Szaniawska
II Klinika Psychiatryczna Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Jednym z mitów panujących we współczesnej psychiatrii (czy psychologii) jest założenie, że wiele dziecięcych zaburzeń nie istnieje u osób dorosłych. Tak jakby w momencie otrzymania dowodu osobistego znikał zespół Aspergera czy właśnie zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (attention-deficit/hyperactivity disorder – ADHD). Realność i wyniki badań, omawiane w komentowanym artykule pokazują, że jest niestety inaczej. Wiele osób przeżywa znaczne upośledzenie funkcjonowania właśnie z powodu objawów zaburzeń koncentracji, impulsywności, trudności w pozostawaniu w jednym miejscu właściwie przez całe swoje dorosłe życie. Nie bez przyczyny Russel Barkley pisał, że "człowiek rodzi się, żyje i umiera z ADHD, a jeśli wyrastamy, to nie tyle z problemów, co z typowych dla dzieci kryteriów diagnostycznych".1