Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy model rodziny ma wpływ na częstość wystąpienia autyzmu?

01-01-2014
lek. Ewa Urbanowicz
Poradnia dla Dzieci z Autyzmem i Ich Rodzin w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie

Kanner, opisując w 1943 roku autyzm, zwrócił uwagę na swoiste cechy rodziców dzieci autystycznych – oziębłość, przeintelektualizowanie, sztywność. Jednocześnie Kanner podkreślił, że dzieci autystyczne przychodzą na świat z pewną wrodzoną niezdolnością do normalnego nawiązywania kontaktu afektywnego z innymi osobami i nigdy nie uważał rodziców za przyczynę choroby ich dziecka (jego poglądy były mylnie interpretowane). Poglądy na temat psychogennego uwarunkowania autyzmu były bardzo obciążające dla rodzin chorych dzieci.

Z kolei Bettelheim twierdził, że przyczyną autyzmu jest zakłócenie więzi między matką a dzieckiem, co sprawia, że postrzega ono otoczenie jako zagrażające i wycofuje się do własnego świata – „pustej fortecy”.

Rozwój wiedzy na temat etiopatogenezy autyzmu oraz brak empirycznych dowodów na psychogenną koncepcję etiologii autyzmu spowodował zwrot w postępowaniu terapeutycznym z chorymi dziećmi i dał im szansę na leczenie, a nie tylko terapię rodziców czujących się winnymi za zaburzenia rozwoju u swoich dzieci.

Obecnie autyzm jest traktowany jako heterogenne zaburzenie rozwojowe, w którego etiopatogenezie uczestniczą czynniki genetyczne i środowiskowe.

Ostatnie badania wykazały, że niektóre genetyczne czynniki ryzyka rozwoju autyzmu są nowymi mutacjami, a zatem środowiskowe czynniki ryzyka o działaniu mutagennym mogą odgrywać istotną rolę w rozwoju autyzmu. (2013, 2014)

Piśmiennictwo

  1. Kanner L.: Autistic disturbances of affective contact. Nervous Child, 1943; 2: 217–250. Za: Bobkowicz-Lewartowska L.: Autyzm dziecięcy zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, 2005
  2. Bettelheim B.: The empty fortress: infantile autism and the birth of self. Collier-MacMilan, London 1967. Za: Bobkowicz-Lewartowska L.: Autyzm dziecięcy zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, 2005
  3. Robel L.: Evolution of the concept of autism. Rev. Prat., 2010; 60 (3): 376–378
  4. Kinney D.K., Barch D.H., Chayka B. i wsp.: Environmental risk factors for autism: do they help cause de novo genetic mutations that contribute to this disorder? Med. Hypotheses, 2010; 74 (1): 102–106

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Placówki

Szukasz poradni, oddziału lub SOR w swoim województwie? Chętnie pomożemy. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki placówek.

Doradca medyczny

Twój pacjent ma wątpliwości, kiedy powinien zgłosić się do lekarza? Potrzebuje adresu przychodni, szpitala, apteki? Poinformuj go o Doradcy Medycznym Medycyny Praktycznej

Partnerem serwisu jest