Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

U 8-miesięcznego niemowlęcia stwierdzono nieskorygowaną asymetrię ułożeniową (asymetria widoczna do 3. miesiąca życia, 4.–6. miesiąca – asymetria niezauważalna dla doświadczonych pediatrów, od 7. miesiąca nasilenie asymetrii, trudności z siedzeniem, odwracaniem się z brzucha na plecy). Miesiąc temu rozpoczęto rehabilitację; nastąpiła poprawa. Czy dziecko należy skierować do ortopedy (czy istnieje ryzyko rozwoju skoliozy)?

21-05-2015
lek. Aleksander Rasmus, specjalista rehabilitacji medycznej
Ośrodek Rehabilitacji Dziennej, Wojewódzki Szpital Dziecięcy im. J. Brudzińskiego w Bydgoszczy

Pytanie ma bardzo skrótowy charakter. Na podstawie tak nielicznych informacji trudno udzielić wiążącej odpowiedzi.

Nie wiadomo na przykład, na czym polegała asymetria ułożeniowa obserwowana w 3. miesiącu życia (jednostronne skrócenie tułowia, asymetryczne ułożenie główki czy asymetrycznie zaburzony podpór) oraz czym się charakteryzowało nasilenie asymetrii w 7. miesiącu.

Chcę podkreślić, że umiejętność siedzenia (na co rodzice często zwracają uwagę) nie należy do najważniejszych etapów w rozwoju ruchowym dziecka.

Istotniejsze znaczenie mają następujące informacje: czy dziecko w pronacji (leżące na brzuchu) symetrycznie się dźwiga, podpierając się na otwartych dłoniach z wolnymi paluszkami; czy nastąpiła koordynacja obu półkul (ze względu na zgłaszaną asymetrię), to znaczy czy bez problemu przekłada zabawkę z raczki do rączki, czy potrafi sięgnąć lewą rączką po przedmiot trzymany po prawej stronie (blokujemy prawą rączkę i na odwrót). Czy bez problemu wypuszcza trzymane przedmioty z rączek (czyli zanikł odruch chwytny rąk).

Czy bez problemu przekręca się z brzucha na plecy i z pleców na brzuch TAK SAMO W OBIE STRONY. Czy w pozycji na brzuchu potrafi oderwać jedną kończynę górną, by sięgnąć po przedmiot położony przed jego główką. Czy próbuje pełzać, czy przyjmuje pozycję czworaczą, a jeśli nie, to czy może wymuszoną pozycję czworaczą utrzymać.

Wspomniane w pytaniu „nasilenie asymetrii” może wynikać z przyjmowania coraz wyższych pozycji u dziecka z asymetrycznym napięciem mięśniowym lub zaburzeniem napięcia osiowego – po prostu przedtem, u dziecka przebywającego głównie w pozycji leżącej, ta patologia nie była widoczna.

 

W dalszym postępowaniu proponuję:

  • konsultację neurologa dziecięcego

  • konsultację osoby diagnozującej według protokołu Vojty

  • zadbanie, by dziecko przebywało jak najwięcej w pozycjach niskich, stymulowanie obrotów, pełzania, czworaków; NIE NALEŻY DZIECKA SADZAĆ i ułatwiać siadania

  • jeżeli dziecko słabo obraca się z brzucha na plecy (umiejętność z 7. mż.), to tym bardziej nie stymulować go do siadania, które w pełnym stopniu osiągane jest dopiero w 8.–9. miesiącu życia. Najważniejszy jest nie czas, w jakim dziecko zdobywa daną umiejętność, a to, czy zostaje zachowana określona KOLEJNOŚĆ. Nie należy wymagać prawidłowego siedzenia, jeśli prawidłowo nie czworakuje, ani tym bardziej nie obraca się z brzucha na plecy

  • konsultacja ortopedy obecnie nie wydaje się konieczna – należy to rozważyć (bez badania trudno ustalić), gdy dziecko zacznie chodzić. (2014)

 

Piśmiennictwo

  1. Banaszek G.: Metoda Vojty jako wczesna diagnostyka neurorozwojowa i koncepcja terapeutyczna. Przegląd Lekarski, 2010; 67 (1): 67–76
  2. Gajewska E., Samborski W.: Zastosowanie diagnostyki według Vojty dla wczesnego wykrycia zaburzeń w rozwoju oraz wpływ czynników, takich jak punktacja w skali według Apgar oraz asymetria ułożenia u dzieci z bardzo małą masą ciała. Ann. Acad. Med. Stetin., 2006; 52 (Suppl 2): 101–104
  3. Meholjić-Fetahović A.: Importance of early rehabilitation using the Vojta method in symptomatic high risk infants. Med. Arh., 2005; 59 (4): 224–226
  4. Orth H.: Das Kind in der Vojta-Therapie. Elsevier, 2011

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Placówki

Szukasz poradni, oddziału lub SOR w swoim województwie? Chętnie pomożemy. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki placówek.

Doradca medyczny

Twój pacjent ma wątpliwości, kiedy powinien zgłosić się do lekarza? Potrzebuje adresu przychodni, szpitala, apteki? Poinformuj go o Doradcy Medycznym Medycyny Praktycznej