Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy można zastosować leki przeciwhistaminowe I generacji u dziecka z ostrą pokrzywką i bardzo nasilonym świądem?

14-12-2016
dr hab. n. med. Ewa Cichocka-Jarosz
Klinika Chorób Dzieci Katedry Pediatrii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie

Do leków przeciwhistaminowych I generacji należą pochodne różnych związków chemicznych (etanoloaminy, etylenodiaminy, fenotiazyny, piperydyny). Obecnie – kierując się wskaźnikiem korzyść/ryzyko – minimalizuje się stosowanie u dzieci leków przeciwhistaminowych I generacji ogólnie. Leki te bowiem działają nieselektywnie także na inne receptory: cholinergiczne, muskarynowe, serotoninergiczne, adrenergiczne i dopaminergiczne. Ponadto z powodu dużej lipofilności leki przeciwhistaminowe I generacji przenikają przez barierę krew–mózg i działają depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Ten nieselektywny mechanizm działania wywołuje szeroką gamę objawów niepożądanych, jak senność z zaburzeniem snu fazy REM, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, trudności w oddawaniu moczu czy zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Wyniki badania prospektywnego przeprowadzonego na dużej kohorcie wskazują, że stosowanie leków przeciwcholinergicznych (w tym leków przeciwhistaminowych I generacji) w dużej dawce istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia zespołów otępiennych i demencji.1 Ponadto nie przeprowadzono badań z randomizacją weryfikujących bezpieczeństwo leków przeciwhistaminowych I generacji. Leki przeciwhistaminowe II generacji cechuje natomiast znacznie korzystniejszy profil bezpieczeństwa, wynikający między innymi z faktu, że stanowią one substrat dla glikoproteiny P, zlokalizowanej w szczytowej części nabłonka tworzącego barierę krew–mózg. Białko to działa jak pompa zapobiegająca przenikaniu substratu przez barierę.2 Ponadto leki te nie są pozbawione działania sedatywnego.3 Należy podkreślić, że w przypadku nasilonych objawów ostrej pokrzywki niekontrolowanych przez podanie leku przeciwhistaminowego zaleca się czasowe (z reguły na 3–7 dni) dołączenie ogólnie działającego GKS.4,5

Zobacz także:

Jaka jest częstość i najczęstsze przyczyny ostrej pokrzywki u dzieci?

Piśmiennictwo

  1. Gray S.L., Anderson M.L., Dublin S. i wsp.: Cumulative use of strong anticholinergics and incident dementia: a prospective cohort study. JAMA Intern. Med., 2015; 175: 401–407
  2. Hu Y., Sieck D.E., Hsu W.H.: Why are second-generation H1-antihistamines minimally sedating? Eur. J. Pharmacol., 2015; 765: 100–106
  3. Ozdemir P.G., Karadag A.S., Selvi Y. i wsp.: Assessment of the effects of antihistamine drugs on mood, sleep quality, sleepiness, and dream anxiety. Int. J. Psychiatr. Clin. Pract., 2014; 18: 161–168
  4. Zuberbier T., Aberer W., Asero R. i wsp.: The EAACI/GA(2) LEN/EDF/WAO Guideline for the definition, classification, diagnosis, and management of urticaria: the 2013 revision and update. Allergy, 2014; 69: 868–887
  5. Maurer M., Church M.K., Gonçalo M., Sussman G., Sánchez-Borges M.: Management and treatment of chronic urticaria (CU). J. Eur. Acad. Dermatol. Venereol., 2015; 29 Suppl 3: 16–32

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Placówki

Szukasz poradni, oddziału lub SOR w swoim województwie? Chętnie pomożemy. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki placówek.

Doradca medyczny

Twój pacjent ma wątpliwości, kiedy powinien zgłosić się do lekarza? Potrzebuje adresu przychodni, szpitala, apteki? Poinformuj go o Doradcy Medycznym Medycyny Praktycznej