Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Jak rozumieć zapis w rozporządzeniu: „Odmowa przyjęcia dziecka do szpitala wymaga uprzedniej konsultacji z ordynatorem oddziału, do którego dziecko miałoby być przyjęte, albo jego zastępcą, albo lekarzem kierującym tym oddziałem w rozumieniu art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

14.05.2018

Pytanie nadesłane do Redakcji

Jak rozumieć zapis w rozporządzeniu: „Odmowa przyjęcia dziecka do szpitala wymaga uprzedniej konsultacji z ordynatorem oddziału, do którego dziecko miałoby być przyjęte, albo jego zastępcą, albo lekarzem kierującym tym oddziałem w rozumieniu art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wynik tej konsultacji odnotowuje się w dokumentacji medycznej”? Czy będzie on dotyczył wszsytkich dzieci zgłaszających się na szpitalny oddział ratunkowy czy tylko tych ze skierowaniem od lekarza?

Odpowiedziała

dr n. prawn. Tamara Zimna
Kancelaria Prawa Medycznego, Tresna

Od 30 września 2015 r. świadczeniodawcy realizujący kontrakt z NFZ mają obowiązek uprzedniego skonsultowania z ordynatorem decyzji odmowy przyjęcia dziecka do szpitala1. Wynik takiej konsultacji należy odnotować w dokumentacji medycznej (np. księdze odmów przyjęć i porad ambulatoryjnych udzielanych w izbie przyjęć). Odmowa hospitalizacji dziecka powinna być uzasadniona, gdyż niezasadna odmowa przyjęcia do szpitala powoduje stan zagrożenia życia i zdrowia dziecka2.

Z uzasadnienia projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia wynika, że nowe rozwiązanie przyjęto w celu poprawy bezpieczeństwa dzieci i zapewnienia im szczególnej opieki. Obowiązek dodatkowej konsultacji z lekarzem odpowiedzialnym za organizację pracy oddziału szpitala wprowadzono w celu zapobiegania przypadkom odmowy przyjęć dziecka do szpitala, gdy rodzice z chorym dzieckiem jeździli od jednej placówki do drugiej3.

Konsultacja z ordynatorem odmowy przyjęcia dziecka do szpitala dotyczy bez wyjątku każdego dziecka zgłaszającego się do izby przyjęć szpitala w celu przyjęcia go na oddział (także w okoliczności stawienia się pacjenta bez skierowania, w sytuacji gdy jest ono wymagane). Zgodnie z celem nowej regulacji, konsultacja nie jest wymagana w przypadku, gdy dziecko zgłasza się na szpitalny oddział ratunkowy tylko dla zaopatrzenia urazu (np. zwichnięcia lub złamania), nie wymaga pozostania na obserwacji w szpitalu, a rodzice nie kwestionują dalszego trybu leczenia w warunkach ambulatoryjnych. Obowiązek udokumentowania wyniku konsultacji ordynatorskiej obejmuje wszystkie przypadki odmowy hospitalizacji dziecka na oddziale szpitalnym zarówno z przyczyn medycznych (możliwe leczenie w warunkach ambulatoryjnych4, lecz rodzice je kwestionują), jak i organizacyjnych (brak miejsca na oddziale, odległe terminy planowych hospitalizacji, stan zdrowia dziecka nieuzasadniający jego przyjęcie poza kolejnością lub modyfikację kwalifikacji z przypadku stabilnego na pilny i zmiany miejsca na liście oczekujących).

Przy uzasadnieniu odmowy przyjęcia szczególnie istotne jest udokumentowanie badań wykluczających występowanie stanu nagłego u dziecka, wymagającego podjęcia natychmiastowego leczenia dziecka, bez skierowania5 i mimo wyczerpania limitu świadczeń z kontraktu z NFZ6. Zgodnie z obowiązującym prawem, podmiot leczniczy nie może odmówić udzielenia świadczenia zdrowotnego osobie, która potrzebuje natychmiastowego udzielenia takiego świadczenia ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia7. W stanach nagłych świadczeniodawca ma ustawowy obowiązek zapewnić udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej przez innego świadczeniodawcę, jeżeli sam nie ma możliwości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej określonych w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy lub w związku z wystąpieniem siły wyższej8.

Przypisy:

1. § 13 ust. 5 OW U – załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r., w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Dz. U. z 2015 r., poz. 1400.
2. Zob. uzasadnienie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie, s. 8, dostęp pod adresem: http://legislacja.rcl.gov.pl/docs//516/12274955/12300946/dokument182075.pdf
3. Zob. uzasadnienie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie, s. 5–6, dostęp pod adresem: http://legislacja.rcl.gov.pl/docs//516/12274955/12300946/dokument182075.pdf
4. Świadczeniobiorca ma prawo do leczenia szpitalnego w szpitalu, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, na podstawie skierowania lekarza, lekarza dentysty lub felczera, jeżeli cel leczenia nie może być osiągnięty przez leczenie ambulatoryjne – art. 58 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 581 z późn. zm.
5. W stanach nagłych świadczenia zdrowotne są udzielane bez wymaganego skierowania – art. 60 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1793 z późn. zm.
6. Śliwka M.: Prawo pacjenta do świadczenia opieki zdrowotnej w stanie nagłym. Prawo i Medycyna, 2008; 2: 44–62
7. Art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1638 z późn. zm.
8. Art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1793 z późn. zm. Szerzej na temat wykładni pojęcia „stanu nagłego” w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2005 r., VI SA/Wa 1003/05 z glosą częściowo krytyczną Zimnej T., LEX/el. 2009 nr 101 016. Zob. także uwagi zawarte w komentarzu do art. 3 (W:) Poździoch S., Guła P. (red.): Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Komentarz. Praca zbiorowa: Filarski T., Guła P., Kycia J., Mikos M., Pochopień P., Poździoch S., Waszkiewicz M. Warszawa
Zobacz także

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Placówki

Szukasz poradni, oddziału lub SOR w swoim województwie? Chętnie pomożemy. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki placówek.

Doradca medyczny

Twój pacjent ma wątpliwości, kiedy powinien zgłosić się do lekarza? Potrzebuje adresu przychodni, szpitala, apteki? Poinformuj go o Doradcy Medycznym Medycyny Praktycznej