Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy częstość NOP zależała od miejsca wstrzyknięcia szczepionki?

08.07.2013
Vaccination site and risk of local reactions in children 1 through 6 years of age
L.A. Jackson i wsp.
Pediatrics, 2013; 131: 283–289

Opracowała: lek. Iwona Rywczak

W amerykańskim badaniu kohortowym z retrospektywnym zbieraniem danych oceniono ryzyko wystąpienia miejscowych niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) wymagających porady lekarskiej w zależności od okolicy anatomicznej, w którą wstrzyknięto szczepionkę (ramię lub udo). Badaniem objęto 1,4 miliona dzieci w wieku 1–6 lat, którym w latach 2002–2009 podano domięśniowo łącznie 6 milionów dawek szczepionek. W głównej analizie uwzględniono preparaty, których nie podawano podczas tej samej wizyty razem z innymi szczepionkami, tj. przeciwko WZW typu A (HepA), przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTPa) oraz przeciwko grypie (TIV). Ryzyko wystąpienia miejscowych NOP po wstrzyknięciu HepA i TIV w ramię i udo było podobne (RR odpowiednio: 1,09 [95% CI: 0,91–1,3] i 1,08 [95% CI: 0,92–1,28]). Natomiast ryzyko NOP po DTPa było znamiennie większe w przypadku wstrzyknięcia szczepionki w ramię u dzieci w wieku 12–35 miesięcy (RR: 1,88 [95% CI: 1,34–2,65]), ale w starszej grupie wiekowej (3–6 lat) zwiększenie ryzyka nie było statystycznie istotne (RR: 1,41 [95% CI: 0,84–2,34]). W dodatkowej analizie oceniono natomiast ryzyko wystąpienia NOP po domięśniowym podaniu podczas jednej wizyty dwóch różnych szczepionek: HepA, DTPa, TIV, skoniugowanej 7-walentnej przeciwko pneumokokom i przeciwko Haemophilus influenzae typu b. Zaobserwowano, że ryzyko wystąpienia miejscowych NOP zwiększało się po jednoczesnym podaniu w ramię HepA i DTPa (RR: 2,13 [95% CI: 1,44–3,15]).

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że ryzyko miejscowych NOP po wstrzyknięciu w ramię szczepionki DTPa było zwiększone u dzieci w wieku 12–35 miesięcy. Obserwacja ta potwierdza zasadność obowiązującego zalecenia, aby u dzieci w wieku 1–2 lat w celu wstrzyknięcia szczepionek domięśniowo preferować przednio-boczną okolicę uda.

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań