Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Kiedy i jak odstawić pochodne benzodiazepiny u pacjentów przewlekle stosujących te leki (zapisywane od dłuższego czasu przez lekarzy POZ)?

12.06.2014
dr n. med. Bogusław Habrat
kierownik Zespołu Profilaktyki i Leczenia Uzależnień Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie

Pytanie „kiedy" zależy tylko od pacjenta, gdyż substancje, które uzależniają, należy odstawiać jak najszybciej. Jeżeli przez ”kiedy?" rozumie się: „w jakich przypadkach?", to odpowiedź brzmi: praktycznie we wszystkich (można wyobrażać sobie teoretycznie, że wyłączenia mogą dotyczyć np. przypadków terminalnych). Warto zaznaczyć, że odstawianie pochodnych benzodiazepiny w warunkach ambulatoryjnych jest bardzo trudne i zaleca się w tym przypadku warunki szpitalne, gdzie – oprócz stałego monitorowania stężeń tych leków i obserwacji nasilenia objawów abstynencyjnych – ograniczony jest niekontrolowany dostęp do omawianych substancji, a pacjent dodatkowo ma poczucie bezpieczeństwa, że w razie pojawienia się objawów odstawiennych lub ich lękowej antycypacji przez całą dobę może uzyskać pomoc lekarza.