doustnie

inhalacyjnie

domięśniowo

dożylnie

sytuacja standardowa (pacjent „idealny”)

znaczny niepokój, duszność wdechowa u dziecka

wymioty w wywiadzie (lub podczas wizyty)

utrudnione połykanie (odruchy wymiotne, niechęć)

nieakceptowanie gorzkiego smaku leków

trudności w założeniu maski nebulizatora (odmowa współpracy)

krup ciężki (zagrożenie niewydolnością oddechową)

techniczne trudności w uzyskaniu dostępu dożylnego

najkorzystniejsze wykorzystanie zasobów materiałowo-osobowych

„steroidofobia” opiekuna