|
Gatunek/szczep |
Leczenie 1. wyboru (opcje) |
Leczenie alternatywne (opcje) |
|
MSSA |
– penicyliny izoksazolilowe, np. kloksacylina, dorośli i dzieci >40 kg mc. – 1 g co 6 h, w ciężkich zakażeniach 1 g co 4 h; dawka maks. 2 g co 4 h i.m. lub i.v. – cefazolina 1–2 g co 8 h, maks. 2 g co 6 h i.v. – w razie przeciwwskazań do stosowania antybiotyków β-laktamowych – wankomycyna 15–20 mg/kg co 8–12 h i.v. |
– cefaleksyna 500 mg co 6 h p.o. – klindamycyna 300 mg co 8 h p.o. – kotrimoksazol 160/800 mg co 12 h p.o. |
|
MRSA (MIC dla wankomycyny ≤2 µg/ml) |
– wankomycyna 15–20 mg/kg co 8–12 h i.v. (w razie braku satysfakcjonującej odpowiedzi klinicznej lub mikrobiologicznej – wskazane rozważenie zastosowania innych leków niż wankomycyna; w przypadku MIC >2 µg/ml – zalecane zastosowanie innych leków niż wankomycyna) – linezolid 600 mg co 12 h p.o. lub i.v. – daptomycyna 4–6 mg/kg co 24 h i.v. (w przypadku bakteriemii do rozważenia dawki 8–12 mg/kg co 24 h) |
teikoplanina, daptomycyna, telawancyna, dalbawancyna, linezolid, kotrimoksazol, orytawancyna, doksycyklina, ceftarolina, klindamycyna aktywna może być również: fosfomycyna, jednak można ją stosować tylko w terapii skojarzonej w celu zapobiegania rozwojowi oporności; nie powinno się stosować ryfampicyny w monoterapii ze względu na łatwość wystąpienia lekooporności, a skuteczność ryfampicyny w połączeniu z innym antybiotykiem nie jest potwierdzona |
|
VISA (MIC dla wankomycyny 4–8 µg/ml) VRSA (MIC dla wankomycyny >8 µg/ml) |
– linezolid 600 mg co 12 h p.o. lub i.v. – daptomycyna 4–6 mg/kg co 24 h i.v. (w przypadku bakteriemii rozważyć dawkę 8–12 mg/kg co 24 h) – telawancyna (nieskuteczna w leczeniu zakażeń VRSA) 10 mg/kg co 24 h i.v. – ceftarolina 600 mg co 8 h i.v. |
VISA: daptomycyna, telawancyna, dalbawancyna, kotrimoksazol, minocyklina, doksycyklina, ceftarolina, ryfampicyna (tylko w terapii skojarzonej w celu zapobiegania rozwojowi oporności) VRSA: kotrimoksazol, linezolid, minocyklina, daptomycyna, ceftarolina |
|
S. epidermidis
|
szczepy wrażliwe na metycylinę – kloksacylina 2 g co 4–6 h i.v. – cefazolina 2 g co 8 h i.v. szczepy oporne na metycylinę – wankomycyna 15–20 mg/kg co 8 h i.v. – daptomycyna 6 mg/kg co 24 h i.v. szczepy oporne na metycylinę i średniowrażliwe na glikopeptydy – linezolid 600 mg co 12 h p.o. lub i.v. – daptomycyna 6 mg/kg co 24 h i.v. (po potwierdzeniu wrażliwości) |
ryfampicyna łącznie z kotrimoksazolem lub fluorochinolonem lub kwasem fusydowym(i) |
|
S. saprophyticus (zakażenie układu moczowego) |
– cefaleksyna 500 mg co 12 h p.o. – amoksycylina z kwasem klawulanowym 875 + 125 mg co 12 h p.o. przez 7 dni – kotrimoksazol 160/800 mg co 12 h p.o. przez 3 dni |
lewofloksacyna 500 mg co 24 h p.o. przez 3 dni |
|
S. lugdunensis
|
– kloksacylina 2 g co 4–6 h i.v. – penicylina G 2 mln j. co 4 h i.v. (szczepy nieprodukujące β-laktamaz) |
cefazolina 2 g co 8 h i.v. lub wankomycyna 15–20 mg/kg co 8 h i.v. |
|
S. haemolyticus
|
szczepy wrażliwe na glikopeptydy: – wankomycyna 15–20 mg/kg co 8–12 h i.v. szczepy oporne na glikopeptydy – daptomycyna 6 mg/kg co 24 h i.v. – linezolid 600 mg co 12 h p.o. lub i.v. (opisano oporność na linezolid) |
szczepy wrażliwe na metycylinę: cefaleksyna, cefuroksym, kloksacylina lub cefazolina inne: doksycyklina, kotrimoksazol (po potwierdzeniu wrażliwości) |