Tabela 2.5-5. Zasady farmakologicznego leczenia przeciwniedokrwiennego u chorych z przewlekłymi zespołami wieńcowymi

Populacja chorych

Kolejne kroki postępowania

1. krok

2. krok

3. krok

leczeni typowo

β-bloker lub BKWa

β-bloker + BKW-DHP

dodaj azotan długo działający lub ranolazynę

z HR >80/min

β-bloker lub BKW-nieDHP

β-bloker + BKWb

dodaj azotan długo działający lub ranolazynę

z HR <50/min

BKW-DHP

zamień na azotan długo działający

BKW-DHP + azotan długo działający (4. krok: dodaj nikorandyl(i) lub ranolazynę, lub trimetazydynę)

z dysfunkcją lewej komory lub NS

β-bloker

 

β-bloker + azotan długo działający lub β-bloker + iwabradyna

dodaj inny lek 2. wyboru

z niskim BP

BKW-nieDHP w małej dawcec

zamień na ranolazynę lub trimetazydynęd

zastosuj 2 leki 2. wyboru

a Rozważ jako 1. krok leczenie skojarzone β-blokerem z BKW-DHP; możesz rozważyć jako 1. krok leczenie skojarzone β-blokerem lub BKW z lekiem 2. wyboru. W razie nietolerancji lub przeciwwskazań do β-blokerów i BKW możesz od początku stosować azotan długo działający lub ranolazynę.

b Leczenie skojarzone β-blokerem z BKW-nieDHP rozpoczynaj od stosowania każdego z tych leków w małych dawkach, ściśle monitoruj tolerancję leczenia, szczególnie HR i BP.

c Stosując lek w małej dawce, ściśle monitoruj tolerancję leczenia, szczególnie HR i BP.

d Rozważ dodanie leku 2. wyboru do leku 1. wyboru, jeśli wartość RR się nie zmienia.

BKW – bloker kanału wapniowego z jakiejkolwiek grupy, BKW-DHP – bloker kanału wapniowego będący pochodną dihydropirydyny, BKW-nieDHP – bloker kanału wapniowego niebędący pochodną dihydropirydyny, BP – ciśnienie tętnicze, HR – częstotliwość rytmu serca, NS – niewydolność serca

na podstawie wytycznych ESC 2024