medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
|
Nazwa międzynarodowa i preparaty |
Dawka minimalna i zakres |
Farmakokinetyka |
|
krótko działające |
||
|
alprazolam p.o. Afobam, Alpragen, Alpraxil, Alprazolam Aurovitas, Alprox, Neurol, Neurol SR, Xanax, Xanax SR, Zomiren, Zomiren SR |
0,25 mg; 0,5–10 mg 2–4 × dz., |
tmax 1–2 h (preparat SR 5–11 h) t0,5 9–20 h |
|
lorazepam p.o. Lorabex, Lorafen, Lorazepam Orion i.m./i.v. Lorabex |
1 mg; 1–6 mg |
tmax 1–2 h t0,5 8–24 h |
|
10 mg; 30–120 mg 3–4 × dz. |
tmax 1–4 h t0,5 3–25 h |
|
|
o pośrednim czasie działania |
||
|
bromazepam p.o. Bromox, Lexotan, Sedam |
3 mg; 6–30 mg 2–3 × dz. |
tmax 0,5–4 h t0,5 8–30 h |
|
10 mg; 20–30 mg 2 × dz. |
tmax 0,25–4 h t0,5 10–37 h |
|
|
długo działające |
||
|
chlordiazepoksyd p.o. Elenium |
5 mg; 10–150 mg 3–4 × dz. |
tmax 1–4 h t0,5 50–100 h (czynne metabolity) |
|
diazepamb p.o. Neorelium, Relanium; i.m./i.v. Neorelium, Relanium p.r. Relsed |
2 mg; 5–40 mg 2–4 × dz. |
tmax 0,5–2 h (po podaniu p.o.), 30 min (po podaniu p.r.) t0,5 20–100 h (czynne metabolity) |
|
klonazepamb p.o./i.m./i.v. Clonazepamum TZF |
0,5 mg; 1–6 mg 2 × dz. |
tmax 1–4 h t0,5 19–60 h |
|
klorazepanb p.o. Cloranxen, Tranxene; i.m./i.v. Tranxene 20 |
5 mg; 15–60 mg 2–4 × dz. |
tmax 0,5–2 h (po podaniu p.o.) po podaniu i.m./i.v. początek działania po 15 min; t0,5 czynnych metabolitów do 100 h |
|
medazepamb p.o. |
10 mg; 10–30 mg 2–3 × dz. |
tmax 1–2 h t0,5 5–80 h (czynne metabolity) |
|
a Dane w piśmiennictwie dotyczące farmakokinetyki i dawkowania nie są w pełni zgodne. b leki zaliczane do szybko wchłaniających się Uwaga: ogólne zasady stosowania benzodiazepin (także w tekście) 1. Stosuj najmniejsze skuteczne dawki. W warunkach pomocy doraźnej lub w szpitalu rozpoczynaj od dawki minimalnej i obserwuj reakcję pacjenta (uwzględniaj tmax). W razie potrzeby zwiększaj dawkę, aż do osiągnięcia oczekiwanego efektu (zwykle po ~1 h). Zlecając benzodiazepinę do stosowania przez kilka dni, uwzględniaj kumulowanie się leku w ustroju (t0,5 nawet krótko działających benzodiazepin wynosi kilkanaście godzin). 2. Wszystkie benzodiazepiny po przekroczeniu pewnej (osobniczo zmiennej) dawki powodują nadmierną sedację, a następnie sen. 3. Górna granica przeciętnych dawek może być przekraczana, np. przy szybkim nasycaniu benzodiazepinami w leczeniu alkoholowych zespołów abstynencyjnych i w trakcie szybkiej trankwilizacji. W takich przypadkach ustalaj dawkę i czas podania kolejnej dawki leku na podstawie dokładnej obserwacji reakcji pacjenta na poprzednie dawki. 4. U pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby stosuj benzodiazepiny krótko działające. 5. Poucz pacjenta, że po przyjęciu benzodiazepiny nie wolno kierować samochodem ani innym pojazdem mechanicznym. 6. Przed podaniem benzodiazepiny w iniekcji zapoznaj się ze sposobem przygotowania preparatu do iniekcji w ChPL. tmax – czas do osiągnięcia maks. stężenia we krwi, t0,5 – okres biologicznego półtrwania leku |
||