medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
|
Drobnoustrój |
Leczenie |
||
|
1. wyboru |
alternatywne |
||
|
Streptococcus pneumoniae |
opcje: – amoksycylina p.o. 1 g 3 × dz. – penicylina G i.v. 1,2 g (2 mln IU) 4 × dz.c |
opcje: – ampicylina i.v. 1–2 g 4 × dz. – makrolidb – cefotaksymd i.v. 1–2 g 3 × dz. – ceftriakson i.v. 2 g 1 × dz. – cefuroksym i.v. 0,75–1,5 g 3 × dz. – lewofloksacyna, moksyfloksacyna, wankomycyna, teikoplanina lub linezolide |
|
|
Haemophilus influenzae |
|||
|
szczepy niewytwarzające β-laktamazy |
opcje: – amoksycylina p.o. 500 mg 3 × dz. – ampicylina i.v. 500 mg 4 × dz. |
opcje: – cefotaksym i.v. 1–2 g 3 × dz. – ceftriakson i.v. 2 g 1 × dz. – cefuroksym i.v. 0,75–1,5 g 3 × dz. – fluorochinolonf p.o. lub i.v. |
|
|
szczepy wytwarzające β-laktamazy |
– amoksycylina z kwasem klawulanowym p.o. 625 mg 3 × dz. lub i.v. 1,2 g 3 × dz. |
||
|
Moraxella catarrhalis |
opcje: – amoksycylina z kwasem klawulanowym jw. – fluorochinolonf |
opcje: – makrolidb – cefalosporyna II lub III generacji |
|
|
Mycoplasma pneumoniae i Chlamydophila pneumoniae |
makrolidb |
opcje: – doksycyklina p.o. lub i.v., dawka początkowa 200 mg, następnie 100 mg 1 × dz. (2 × dz. w cięższych zakażeniach) – fluorochinolonf p.o. lub i.v. |
|
|
Chlamydophila psittaci i Coxiella burnetii |
doksycyklina p.o. lub i.v., dawka początkowa 200 mg, następnie 100 mg 1 × dz. (2 × dz. w cięższych zakażeniach) |
makrolidb |
|
|
Staphylococcus aureus |
|||
|
szczepy wrażliwe na metycylinę (MSSA) |
kloksacylina i.v. 2–3 g 4 × dz. |
opcje: – penicyliny z inhibitorem β-laktamazy – cefazolina i.v. 1–2 g 3 × dz. – cefuroksym i.v. 0,75–1,5 g 3 × dz. – klindamycyna i.v. 300–600 mg 2–4 × dz. (maks. 4,8 g/d) |
|
|
szczepy oporne na metycylinę (MRSA) |
opcje: – wankomycyna i.v. 15–20 mg/kg mc. (maks. 2 g) 2–3 × dz.g – linezolid p.o. lub i.v. 600 mg 2 × dz. |
opcje: – teikoplanina i.v. w 1. dniu 3–6 mg/kg co 12 h, następnie 6 mg /kg co 24 h ± ryfampicyna 600 mg 1 × dz. lub 2 × dz. p.o. – klindamycyna (przy potwierdzonej wrażliwości) – ceftarolina i.v. 600 mg 2 × dz. – telawancyna(i) i.v. 10 mg/kg mc. 1 × dz. |
|
|
bakterie beztlenowe |
opcje: – amoksycylina z kwasem klawulanowym i.v. 1,2 g 3 × dz. – ampicylina z sulbaktamem i.v. 1,5–3 g 4 × dz. |
opcje: – penicylina G i.v. 3–5 mln IU 4 × dz. (albo ceftriakson i.v. 1–2 g 1 × dz. lub cefotaksym i.v. 1–2 g 3 × dz.) + metronidazol i.v. 500 mg 4 × dz. – klindamycyna i.v. 600 mg 3 × dz. |
|
|
Klebsiella pneumoniae i inne Gram-ujemne pałeczki jelitowe (E. coli, Proteus spp.) |
opcje: – cefuroksym i.v. 1,5 g 3 × dz. – cefotaksym i.v. 1–2 g 3 × dz. – ceftriakson i.v. 2 g 1 × dz. |
opcje: – cyprofloksacyna i.v. 400 mg 2 × dz. – imipenemh 500 mg z cylastatyną 500 mg i.v. 4 × dz. – meropenemh i.v. 1 g 3 × dz. – β-laktam z inhibitorem β-laktamazy – dołączenie aminoglikozydu u osób w ciężkim stanie lub z zaburzeniami odporności |
|
|
Acinetobacter baumannii |
aminoglikozyd + penicylina aktywna wobec Pseudomonas lub karbapenem (dawkowanie jak w zakażeniach Pseudomonas) |
||
|
Pseudomonas aeruginosa |
opcje: – ceftazydym i.v. 2 g 3 × dz. + aminoglikozydi – cefepim + aminoglikozyd – cefoperazon + aminoglikozyd |
opcje: – cyprofloksacyna i.v. 400 mg 2 × dz. lub piperacylina (w Polsce dostępna w postaci preparatu złożonego z tazobaktamem) i.v. 4 g 3 × dz. + aminoglikozydi – aztreonam(i) lub karbapenemh i.v. (imipenem 500 mg z cylastatyną 500 mg 4 × dz. lub meropenem i.v. 1 g 3 × dz.) + cyprofloksacyna jw. – kolistynak,l – polimyksyna Bk,m |
|
|
Legionella pneumophila |
fluorochinolonf: |
opcje: – makrolidb – doksycyklina p.o. lub i.v. dawka początkowa 200 mg, następnie 100 mg 1 × dz. (2 × dz. w cięższych zakażeniach) |
|
|
a Na podstawie wytycznych BTS 2009, ERS/ESCMID 2011 oraz „Rekomendacji postępowania w pozaszpitalnych zakażeniach układu oddechowego” (wersja z 31 marca 2017 r.; Narodowy Instytut Leków, Warszawa, www.antybiotyki.edu.pl), zmodyfikowane. Uwzględnij lokalną lekowrażliwość drobnoustrojów. b azytromycyna 500 mg 1 × dz., klarytromycyna 500 mg 2 × dz. lub erytromycyna 500 mg 4 × dz. c Wg wytycznych ERS/ESCMID 2011 przy MIC ≤8 mg/l skuteczna jest dawka 2 g co 6 h i.v.; dawki penicyliny G zalecane zgodnie z wytycznymi EUCAST w zależności od MIC: 1) ≤0,5 µg/ml – 1,2 g (2 mln IU) 4 × dz.; 2) ≤1,0 µg/ml – 2,4 g (4 mln IU) 4 × dz. lub 1,2 g 6 × dz.; 3) ≤2 µg/ml – 2,4 g 6 × dz. d Wg wytycznych ERS/ESCMID 2011 przy MIC ≤8 mg/l skuteczna jest dawka 2 g co 6 h i.v. e opcje przy MIC penicyliny >8 mg/l f wg wytycznych ERS/ESCMID 2011 – lewofloksacyna albo moksyfloksacyna g W ciężkich zakażeniach, dużej otyłości i u chorych z niewydolnością nerek monitoruj stężenie leku w surowicy, które przed podaniem 4. lub 5. dawki powinno wynosić 15–20 µg/ml; w ciężkich zakażeniach możesz rozważyć rozpoczęcie leczenia od jednorazowej dawki nasycającej 20–30 mg/kg. h dawki karbapenemów w bardzo ciężkich zakażeniach: imipenem 1 g z cylastatyną 1 g 3–4 × dz. we wlewach trwających 40–60 min (maks. dawka imipenemu wynosi 4 g/d lub 50 mg/kg mc./d; wybierz mniejszą z dawek), meropenem i.v. 2 g 3 × dz. (w wytycznych ERS/ESCMID 2011 preferuje się meropenem we wlewach trwających 3 h) i wskazane monitorowanie stężenia leku we krwi j przy klirensie kreatyniny >50 ml/min; w niewydolności nerek dawka zmniejszona k Polimyksyny stosuje się (zwykle w skojarzeniu z innymi antybiotykami) w leczeniu zakażeń szczepami opornymi na antybiotyki z innych grup. l W Polsce zarejestrowane są tylko preparaty zawierające kolistymetat sodu. m w Polsce lek niedostępny |
|||