znaczny niedobór odporności

– złożony pierwotny niedobór odporności (np. ciężki złożony niedobór odporności [SCID])

– leczenie cytostatykami, w tym chemioterapia z powodu choroby nowotworowej

– okres 2 mies. po przeszczepieniu narządu miąższowego lub 24 mies. po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych

– zakażenie HIV z liczbą limfocytów T CD4 <200/µl (dorośli) lub z odsetkiem CD4 <15% (dzieci)

– leczenie prednizonem w dawce dobowej ≥20 mg (>2 mg/kg/24 h przy masie ciała <10 kg) lub innym GKS w równoważnej dawce przez ≥14 dni

– leczenie lekami biologicznymi (np. anty-TNF, rytuksymabem, globuliną antytymocytową)a

nieznaczny niedobór odporności

– zakażenie HIV bez objawów klinicznych, z liczbą limfocytów T CD4 200–499/µl (młodzież, dorośli) lub odsetkiem CD4 15–24% (dzieci)

– leczenie ogólnoustrojowo GKS przez ≥14 dni w mniejszych dawkach, niepowodujących znacznego niedoboru odporności lub podawanie GKS co 2. dzień

– leczenie metotreksatem w dawce ≤0,4 mg/kg/tydz., azatiopryną w dawce ≤3 mg/kg/d lub merkaptopuryną w dawce ≤1,5 mg/kg/d