Ondexxya - proszek do sporządzania roztworu do infuzji

Odwracanie działania antykoagulacyjnego z powodu zagrażającego życiu lub niemożliwego do opanowania krwawienia u pacjentów dorosłych, leczonych bezpośrednim inhibitorem czynnika krzepnięcia Xa (FXa) (apiksabanem lub rywaroksabanem). I.v. Mała dawka: początkowo 400 mg w bolusie z szybkością docelową 30 mg/min przez 15 min, następnie 480 mg we wlewie ciągłym z szybkością 4 mg/min. Duża dawka: początkowo 800 mg w bolusie z szybkością docelową 30 mg/min przez 30 min, następnie 960 mg we wlewie ciągłym z szybkością 8 mg/min. Zalecany schemat dawkowania zależy od dawki apiksabanu lub rywaroksabanu, przyjmowanej przez pacjenta w momencie odwracania działania antykoagulacyjnego oraz od czasu, który upłynął od ostatniej przyjętej przez pacjenta dawki tych leków. Decyzja kliniczna o rozpoczęciu leczenia powinna uwzględniać pomiar początkowego poziomu aktywności anty-FXa (jeśli pomiar ten jest dostępny w akceptowalnym przedziale czasowym). Małą dawkę andeksanetu alfa podaje się w przypadku, gdy ostatnia dawka apiksabanu wynosiła ≤5 mg, niezależnie od czasu jej przyjęcia oraz w przypadku, gdy ostatnia dawka apiksabanu wynosiła >5 mg i od czasu jej przyjęcia upłynęło ≥8 h; dużą dawkę podaje się, gdy ostatnia dawka apiksabanu wynosiła >5 mg i czas od jej przyjęcia jest krótszy niż 8 h. Małą dawkę andeksanetu alfa podaje się w przypadku, gdy ostatnia dawka rywaroksabanu wynosiła ≤10 mg, niezależnie od czasu jej przyjęcia oraz w przypadku, gdy ostatnia dawka rywaroksabanu wynosiła >10 mg i od czasu jej przyjęcia upłynęło ≥8 h; dużą dawkę podaje się, gdy ostatnia dawka rywaroksabanu wynosiła >10 mg i czas od jej przyjęcia jest krótszy niż 8 h. Jeśli wielkość ostatniej dawki antykoagulantu lub odstęp pomiędzy ostatnią dawką a epizodem krwawienia nie są znane, zalecenia dotyczące dawkowania andeksanetu alfa nie są dostępne. Po podaniu andeksanetu alfa i ustaniu poważnego krwawienia należy rozważyć wznowienie leczenia przeciwzakrzepowego w celu zapobiegnięcia zdarzeniom zakrzepowym spowodowanym chorobą podstawową pacjenta; leczenie przeciwzakrzepowe można wznowić, jeśli będzie ono wskazane z medycznego punktu widzenia, stan kliniczny pacjenta będzie stabilny i zostanie uzyskany odpowiedni poziom hemostazy; przy podejmowaniu decyzji należy wziąć pod uwagę zarówno korzyści związane z leczeniem przeciwzakrzepowym, jak i ryzyko ponownego krwawienia. Nie zaleca się dostosowywania dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).

Nadwrażliwość na białka chomika lub którykolwiek składnik preparatu. Podczas leczenia nie należy karmić piersią.