Helides - kapsułki dojelitowe twarde

Choroba refluksowa przełyku: leczenie nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku, długotrwałe stosowanie w celu zapobiegania nawrotom refluksowego zapalenia przełyku, leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku. Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat. Leczenie nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku: 40 mg 1 ×/d przez 4–8 tyg.; w zapobieganiu nawrotom 20 mg 1 ×/d. Leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku: 20 mg 1 ×/d przez 4 tyg.; po ustąpieniu objawów 20 mg 1 ×/d (u dorosłych można również stosować 20 mg 1 ×/d doraźnie, w razie potrzeby); jeśli objawy nie ustępują po 4 tyg. leczenia, należy przeprowadzić dalsze badania diagnostyczne.
Eradykacja H. pylori w skojarzeniu z antybiotykami, leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy współistniejącej z zakażeniem H. pylori, zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy u pacjentów z owrzodzeniem współistniejącym z zakażeniem H. pylori. Dorośli. 20 mg 2 ×/d przez 7 dni.
Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez H. pylori u młodzieży w wieku od 12 lat. 20 mg 2 ×/d przez 7–14 dni, w skojarzeniu z antybiotykami.
Leczenie owrzodzeń żołądka wywołanych stosowaniem NLPZ. Dorośli. Zwykle 20 mg 1 ×/d przez 4–8 tyg.
Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy związanym ze stosowaniem NLPZ u osób z grup ryzyka. Dorośli. 20 mg 1 ×/d.
Przedłużone leczenie zapobiegające ponownemu krwawieniu z owrzodzeń trawiennych, po początkowym leczeniu esomeprazolem w postaci wlewu i.v. Dorośli. 40 mg 1 ×/d przez 4 tyg.
Zespół Zollingera i Ellisona. Dorośli. Początkowo 40 mg 2 ×/d, następnie dawkę dostosować indywidualnie, zwykle stosuje się 80–160 mg/d. Dawki >80 mg/d podawać w 2 daw. podz.

Kapsułki Helides są stosowane w leczeniu następujących schorzeń:
Dorośli
Choroba refluksowa przełyku (GERD)
– leczenie nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku
– długotrwałe stosowanie w celu zapobiegania nawrotom refluksowego zapalenia przełyku
– leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku (GERD).

W skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykowymi schematami leczenia w celu eradykacji zakażenia Helicobacter pylori, jak również
– w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy współistniejącej z zakażeniem Helicobacter pylori oraz
– w zapobieganiu nawrotom choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy u pacjentów z owrzodzeniem współistniejącym z zakażeniem Helicobacter pylori.

Pacjenci wymagający leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ)
Leczenie wrzodów żołądka wywołanych leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Zapobieganie wystąpieniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych ze stosowaniem leków z grupy NLPZ, u pacjentów z grupy ryzyka.

Długotrwałe leczenie po terapii dożylnej stosowanej zapobiegawczo przeciw nawrotom krwawienia z wrzodów trawiennych.

Zespół Zollingera–Ellisona.

Młodzież w wieku od 12 lat
Choroba refluksowa przełyku (GERD)
– leczenie nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku
– długotrwałe stosowanie w celu zapobiegania nawrotom refluksowego zapalenia przełyku
– leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku (GERD).

W skojarzeniu z antybiotykami w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej zakażeniem Helicobacter pylori.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub pochodne benzimidazolu. Nie stosować równolegle z nelfinawirem.

Podawać p.o., kapsułki przyjmować w całości; u pacjentów mających trudności z przełykaniem można otworzyć kapsułkę i przyjąć jej zawartość natychmiast po wymieszaniu z wodą niegazowaną (po wypiciu szklankę należy przepłukać i wypić wodę z pozostałą częścią leku); kapsułek i ich zawartości nie należy żuć ani kruszyć. Chorym, którzy nie mogą samodzielnie połykać, zawartość kapsułki rozpuszczoną w niegazowanej wodzie można podać przez zgłębnik do żołądka. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub łagodną albo umiarkowaną niewydolnością wątroby. Stosować ostrożnie w przypadku ciężkiej niewydolności nerek. U osób z ciężką niewydolnością wątroby dawka maks. 20 mg/d.