Tentin - tabletki

Część kompleksowego programu leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci i młodzieży w wieku 6–17 lat, u których odpowiedź na wcześniejsze leczenie metylfenidatem jest uznawana za klinicznie niewystarczającą. Kompleksowy program leczenia zazwyczaj obejmuje działania psychologiczne, edukacyjne i społeczne. Rozpoznanie powinno być postawione zgodnie z kryteriami DSM-5 lub wytycznymi ICD-10 i powinno opierać się na kompleksowej wielodyscyplinarnej ocenie pacjenta. Deksamfetamina nie jest wskazana u wszystkich dzieci z ADHD, a decyzja o zastosowaniu deksamfetaminy musi być oparta na bardzo dokładnej ocenie stopnia nasilenia i przewlekłości występujących u dziecka objawów z uwzględnieniem wieku dziecka oraz ryzyka nadużywania, niewłaściwego używania lub pozorowanego stosowania. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty w dziedzinie zaburzeń zachowania u dzieci i/lub młodzieży. P.o., tabl. można przyjmować w całości, a można po podzieleniu na części (podział nie zapewnia równych dawek w częściach podzielonej tabletki); dawki należy podawać o tych samych porach w odniesieniu do posiłków, każdego dnia, najlepiej wraz z posiłkami lub bezpośrednio po nich. Początkowo 5 mg 1–2 ×/d (np. podczas śniadania i obiadu), następnie dawkę można w razie konieczności zwiększać co tydzień o 5 mg/d, w zależności od obserwowanej tolerancji i stopnia skuteczności. Zazwyczaj 1. zwiększoną dawkę podaje się rano. Leku nie powinno się przyjmować zbyt późno, aby uniknąć problemów ze snem. Maks. u dzieci i młodzieży to zazwyczaj 20 mg/d, chociaż w rzadkich przypadkach do optymalnego dostosowania dawki mogą być konieczne dawki 40 mg/d. Długoterminowe leczenie (>12 mies.) u dzieci i młodzieży z ADHD należy okresowo poddawać ponownej ocenie, z okresami próbnymi bez stosowania leku w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii; zaleca się odstawienie deksamfetaminy co najmniej raz w roku (najlepiej w okresie wakacji), aby ocenić stan dziecka; uzyskana poprawa może utrzymać się po okresowym lub trwałym odstawieniu leku. Jeśli po odpowiednim dostosowaniu dawki objawy choroby nie ulegną poprawie w czasie miesiąca, leczenie należy przerwać. W razie paradoksalnego zaostrzenia objawów lub wystąpienia innych poważnych działań niepożądanych, dawkę należy zmniejszyć lub przerwać leczenie. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci <6 lat oraz dorosłych. Brak doświadczenia dotyczącego stosowania deksamfetaminy u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby; zachować ostrożność.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub na aminy sympatykomimetyczne, jaskra, guz chromochłonny, objawowa choroba układu sercowo-naczyniowego, strukturalne nieprawidłowości serca i/lub umiarkowane lub ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, choroba okluzyjna tętnic, dławica piersiowa, istotne hemodynamicznie wrodzone wady serca, kardiomiopatie, zawał serca, potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca i kanałopatie (zaburzenia spowodowane dysfunkcją kanałów jonowych), zaawansowana miażdżyca tętnic, stosowanie inhibitorów MAO równolegle lub w ciągu ostatnich 14 dni, nadczynność tarczycy lub tyreotoksykoza, ciężka depresja, jadłowstręt psychiczny/zaburzenia łaknienia, myśli samobójcze, nadpobudliwość psychoruchowa, objawy psychotyczne, ciężka i epizodyczna (typu I) choroba afektywna dwubiegunowa, która nie jest dobrze kontrolowana, schizofrenia, zaburzenia psychopatyczne/zaburzenia osobowości typu borderline, zespół Gillesa de la Tourette’a lub podobne dystonie, zaburzenia naczyń mózgowych (tętniak mózgu, anomalie naczyniowe, w tym zapalenia naczyń lub udar), porfiria, nadużywanie narkotyków lub alkoholu w wywiadzie.