Furosemid Accord - roztwór do wstrzykiwań lub infuzji

Stany wymagające szybkiej i skutecznej diurezy, gdy podanie p.o. jest niemożliwe lub nieskuteczne: obrzęk i/lub wodobrzusze spowodowane chorobami serca lub wątroby, obrzęk spowodowany chorobą nerek (w przypadku zespołu nerczycowego należy w pierwszej kolejności leczyć chorobę podstawową), obrzęk płuc, pomocniczo w przełomie nadciśnieniowym. Zaleca się podawanie we wlewie i.v., jeśli taka droga podania jest niemożliwa, lek można podawać we wtrzyknięciach i.v., początkowo w szybkim bolusie, następnie co 4 h; wyjątkowo w niektórych przypadkach i.m. (ta droga podania nie jest odpowiednia w leczeniu ostrych stanów, np. obrzęku płuc). Dorośli i młodzież w wieku >15 lat. Początkowo zwykle 20–40 mg (u pacjentów w podeszłym wieku 20 mg), następnie indywidualnie; dawka maks. 1500 mg/d. W przypadku wodobrzusza z obrzękiem zmniejszenie masy ciała spowodowane diurezą nie powinno być większe niż 1 kg/d. W obrzęku płuc w ostrej niewydolności serca początkowo 40 mg i.v., w razie konieczności po 30–60 min podać dodatkowo 20–40 mg. Dzieci w wieku <15 lat. Stosować jedynie w wyjątkowych przypadkach; 0,5–1 mg/kg mc./d; dawka maks. 20 mg/d. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >5 mg/dl) szybkość wlewu nie powinna przekraczać 2,5 mg/min.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub inne pochodne sulfonamidu, hipowolemia (z towarzyszącym niedociśnieniem lub bez niego), odwodnienie, bezmocz, niewydolność nerek ze skąpomoczem niereagującym na leczenie furosemidem, niewydolność nerek związana ze śpiączką wątrobową, ciężka hipokaliemia lub hiponatremia, śpiączka lub stany przedśpiączkowe związane z encefalopatią wątrobową, niewydolność nerek spowodowana zatruciem substancjami nefro- lub hepatotoksycznymi, okres karmienia piersią.