Naloxonum Hydrochloricum WZF - roztwór do wstrzykiwań

Zatrucie opioidami. Dorośli. Zwykle jednorazowo 0,4–2 mg i.v., w razie konieczności powtarzać co 2–3 min. Jeśli po podaniu 10 mg nie nastąpi choćby chwilowa poprawa czynności oddechowej i powrót świadomości, przyczyną wystąpienia objawów zatrucia prawdopodobnie nie jest przedawkowanie opioidów. Z wyjątkiem stanów zagrożenia życia, preparat można również podać i.m. lub s.c. Dzieci. Zwykle jednorazowo 10 µg/kg mc. i.v., w razie konieczności można podać dodatkową dawkę 100 µg/kg mc. Jeżeli podanie leku i.v. jest niemożliwe, lek podać i.m. lub s.c. w daw. podz.
Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami (po przeprowadzeniu znieczulenia ogólnego z zastosowaniem opioidowych leków przeciwbólowych). Dorośli. Zwykle 100–200 µg (1,5–3 µg/kg mc.) i.v.; niekiedy konieczne może być zastosowanie dodatkowej dawki i.m. w ciągu 1–2 h. Lek można również podać we wlewie i.v. Dzieci. Zwykle 10 µg/kg mc. i.v., w razie konieczności można zastosować dodatkową dawkę 100 µg/kg mc. Jeżeli podanie leku i.v. jest niemożliwe, lek można podać i.m. lub s.c. w daw. podz. Lek można również podać we wlewie i.v.
Znoszenie depresji ośrodka oddechowego noworodków spowodowanej podaniem rodzącej opioidowych leków przeciwbólowych podczas porodu. W przypadku bezdechu sprawdzić drożność dróg oddechowych. I.v., i.m., lub s.c. 10 µg/kg mc., w razie potrzeby powtórzyć po 2–3 min; możliwe jest również podanie jednorazowej dawki 200 µg (ok. 60 µg/kg mc.) i.m.
Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami. 0,5 µg/kg mc. i.v. umożliwia stwierdzenie, czy objawy zatrucia są spowodowane przez opioid; następnie dawkę można stopniowo zwiększać.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.