Dacepton - roztwór do infuzji

Leczenie obniżających sprawność fluktuacji ruchowych (zjawisk „on-off”) u pacjentów z chorobą Parkinsona, które utrzymują się pomimo optymalnego, indywidualnie dobranego leczenia doustnego. Pacjenci powinni potrafić rozpoznawać u siebie początek objawów stanu „off” oraz wykonywać sobie wstrzyknięcia bądź mieć opiekuna, który w razie potrzeby potrafiłby podać lek. Co najmniej 2 dni przed rozpoczęciem leczenia należy podawać choremu domperydon, w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas. Przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu leczenia domperydonem i apomorfiną należy indywiudalnie ocenić czynniki ryzyka, takie jak wydłużenie odstępu QT i upewnić się, że korzyści z leczenia przeważają nad ryzykiem z nim związanym. Dorośli. S.c. w postaci ciągłego wlewu za pomocą minipompy i/lub pompy strzykawkowej. Dawkę ustalać indywidualnie. W przypadku osób, u których odpowiedź w okresie „on” podczas etapu rozpoczynania dawkowania jest dobra, lecz u których podczas leczenia za pomocą przerywanych wstrzyknięć ogólny stopień opanowania objawów pozostawał niewystarczający lub u osób wymagających wielu i częstych wstrzyknięć (>10/d), lek można podawać w ciągłym wlewie s.c. za pomocą minipompy i/lub pompy strzykawkowej według schematu: początkowo 1 mg/h, następnie dawkę zwiększać o nie więcej niż 0,5 mg/h, nie częściej niż co 4 h; w ciągu 1 h podaje się dawkę z zakresu 1–4 mg (0,014–0,06 mg/kg mc./h); wlew należy podawać wyłącznie w okresie czuwania, miejsce podania należy zmieniać co 12 h; w razie konieczności można podać dodatkową dawkę leku w postaci bolusu. Jeśli pacjent nie odczuwa silnych dolegliwości w nocy, nie zaleca się wlewów 24-godzinnych. Wydaje się, że tolerancja na leczenie nie występuje, jeśli okres bez leczenia w nocy wynosi co najmniej 4 h. Podczas wlewu ciągłego można rozważyć zmniejszenie dawki innych agonistów dopaminy. Dawkowanie apomorfiny można dostosowywać w zależności od indywidualnej odpowiedzi chorego. Dawka dobowa wynosi zwykle 3–30 mg; maks. zalecana dawka 100 mg/d. W badaniach klinicznych zazwyczaj możliwe było pewne zmniejszenie dawki lewodopy. Po ustaleniu leczenia u niektórych chorych można stopniowo zmniejszyć dawkę domperydonu, jednak rzadko udaje się go skutecznie odstawić bez wymiotów lub niedociśnienia.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, depresja oddechowa, otępienie, choroby psychiczne, niewydolność wątroby, równoległe stosowanie ondansetronu, wiek <18 lat. Nie stosować u chorych, u których występuje odpowiedź „on” na lewodopę zakłócona ciężkimi dyskinezami lub dystonią. Nie stosować, jeśli roztwór zmienił barwę na zieloną; można stosować jedynie roztwory przezroczyste i bezbarwne do żółtawych, bez cząstek stałych. Preparatu nie należy podawać w postaci pojedynczych, powtarzanych wstrzyknięć.