Losartan Genoptim - tabletki powlekane

Pierwotne nadciśnienie tętnicze u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6–18 lat. Dorośli. Dawka początkowa i podtrzymująca 50 mg 1 ×/d; niekiedy konieczne może być zastosowanie 100 mg 1 ×/d. Maks. działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się po 3–6 tyg. leczenia. Lek można stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza moczopędnymi (np. hydrochlorotiazydem). Dzieci 6–18 lat: osoby 20–50 kg mc., które potrafią połykać tabletki – 25 mg 1 ×/d, w wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maks. do 50 mg 1 ×/d; osoby >50 kg mc. – 50 mg 1 ×/d, w wyjątkowych przypadkach 100 mg 1 ×/d; nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania dawek >1,4 mg/kg mc./d (lub >100 mg/d).
Leczenie chorób nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/d, jako składowa leczenia przeciwnadciśnieniowego. Dorośli. Początkowo 50 mg 1 ×/d, w razie potrzeby po miesiącu leczenia dawkę można zwiększyć do 100 mg 1 ×/d.
Przewlekła niewydolność serca u dorosłych, w przypadku gdy leczenie inhibitorami ACE nie jest odpowiednie z powodu złej tolerancji (zwłaszcza kaszlu) lub przeciwwskazań. U pacjentów z niewydolnością serca, których stan zdrowia ustabilizował się pod wpływem inhibitora ACE, nie należy zmieniać tego leku na losartan. Frakcja wyrzutowa lewej komory powinna wynosić ≤40%; stan kliniczny powinien zostać ustabilizowany podczas leczenia przewlekłej niewydolności serca. Dorośli. Początkowo 12,5 mg 1 ×/d; następnie dawkę podwajać co 7 dni do osiągnięcia skutecznej, dobrze tolerowanej dawki podtrzymującej; maks. 150 mg 1 ×/d.
Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru mózgu u chorych z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w EKG. Dorośli. Zwykle 50 mg 1 ×/d, następnie można dołączyć hydrochlorotiazyd w małej dawce i/lub zwiększyć dawkę do 100 mg 1 ×/d.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, II i III trymestr ciąży, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u osób z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m² pc.).

Podawać p.o., niezależnie od posiłków. U chorych z hipowolemią (np. leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych) rozważyć zastosowanie dawki początkowej 25 mg 1 ×/d. Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u osób z zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych hemodializom. Dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku nie jest zazwyczaj konieczne, jednak u osób >75 lat należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej 25 mg 1 ×/d. W przypadku zaburzeń czynności wątroby w wywiadzie rozważyć stosowanie mniejszych dawek. Ze względu na brak danych nie zaleca się stosowania u dzieci z klirensem kreatyniny <30 ml/min lub z zaburzeniami czynności wątroby.