Runrapiq - proszek do sporządzania roztworu do infuzji

Częstoskurcz nadkomorowy i szybka kontrola czynności skurczowej komór u dorosłych pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków w okresie okołooperacyjnym, pooperacyjnym lub w innych przypadkach, gdy konieczna jest krótkotrwała kontrola czynności skurczowej komór za pomocą środka o krótkim działaniu. Niewyrównany częstoskurcz zatokowy u dorosłych pacjentów, jeśli szybka akcja serca wymaga swoistej interwencji. I.v., we wlewie, przez wkłucie centralne lub obwodowe, nie należy podawać innych leków w tym samym wkłuciu. Dawkowanie dostosować indywidualnie. Początkowo wlew z szybkością 10–40 µg/kg mc./min, co pozwala na spowolnienie akcji serca w ciągu 10–20 min. Jeśli wymagane jest szybkie zwolnienie czynności serca (w ciągu 2–4 min), należy rozważyć podanie opcjonalnej dawki nasycającej 100 µg/kg mc./min przez 1 min (bolus), a następnie podawać ciągły wlew w dawce 10-40 µg/kg mc./min. U pacjentów z zaburzeniami serca i wstrząsem septycznym należy stosować mniejsze dawki początkowe. Dawka podtrzymującą można zwiększyć do 80 µg/kg mc./min przez ograniczony czas, jeśli stan kliniczny pacjenta wymaga zwiększenia dawki i umożliwia takie zwiększenie oraz jeśli nie jest przekroczona maks. dawka dobowa: 57,6 mg/kg mc./d. Doświadczenie dotyczące stosowania wlewu w dawkach >10 µg/kg mc./min trwającego >24 h jest ograniczone. Wzory przeliczeniowe dla ciągłej infuzji i.v., dawki docelowej lub opcjonalnego podania leku w bolusie (u pacjentów stabilnych hemodynamicznie) oraz szczegółowe informacje dotyczące zamiany na lek alternatywny i dawkowania w przypadku zaburzeń czynności serca lub wstrząsu septycznego – patrz: zarejestrowane materiały producenta. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, dawkę należy zmniejszyć lub przerwać infuzję, a pacjent powinien w razie konieczności otrzymać odpowiednie leczenie. W przypadku wystąpienia niedociśnienia lub bradykardii podawanie landiololu może zostać wznowione w mniejszej dawce, po powrocie ciśnienia krwi lub częstotliwości rytmu serca do akceptowalnej wartości. U pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas dostosowywania dawki i podczas infuzji podtrzymującej. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w wieku ≥65 lat ani osób z zaburzeniami czynności nerek. U osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożne dawkowanie, zaczynając od najmniejszej dawki. Lek nie jest wskazany do stosowania w chorobach przewlekłych. W przeciwieństwie do innych beta-adrenolityków, landiolol nie powoduje częstoskurczu z odstawienia wskutek nagłego przerwania podawania, jednak pacjentów należy ściśle monitorować, kiedy podawanie landiololu ma zostać przerwane.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciężka bradykardia (<50 skurczów/min), choroba węzła zatokowego, ciężkie zaburzenia przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym (u pacjentów bez wszczepionego stymulatora): blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, wstrząs kardiogenny, ciężkie niedociśnienie tętnicze, zdekompensowana niewydolność serca, jeśli nie jest związana z zaburzeniami rytmu serca, nadciśnienie płucne, nieleczony guz chromochłonny, ostry napad astmy oskrzelowej, ciężka, niemożliwa do wyrównania kwasica metaboliczna.