Tyldrakizumab

Działanie - Tyldrakizumab

Mechanizm działania
Rekombinowane humanizowane przeciwciało monoklonalne klasy IgG1/κ uzyskiwane przez ekspresję w komórkach jajnika chomika chińskiego. Wiąże się specyficznie z podjednostką białkową p19 interleukiny 23 (IL-23) bez wiązania z IL-12 i hamuje jej interakcję z receptorem IL-23. IL-23 jest naturalnie występującą cytokiną uczestniczącą w odpowiedziach zapalnych i immunologicznych. Tyldrakizumab hamuje uwalnianie prozapalnych cytokin i chemokin.

Farmakokinetyka
Po podaniu s.c. bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 73–80%, a t_max 6,2 dnia. Analiza populacyjna farmakokinetyki wykazała o 31% większą dostępność biologiczną u zdrowych osób w porównaniu z chorymi na łuszczycę plackowatą. Tyldrakizumab ulega katabolizmowi do aminokwasów. Szlaki metaboliczne małych cząsteczek (np. enzymy CYP450, glukuronylotransferazy) nie biorą udziału w eliminacji leku. U chorych na łuszczycę plackowatą t_1/2 wynosi 23,4 dnia. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 50–400 mg. Stan stacjonarny jest osiągany po 16 tyg. Tyldrakizumab nie ulega eliminacji przez nerki ani wątrobę.
Modelowanie farmakokinetyki populacyjnej wykazało, iż ekspozycja na lek zmniejsza się wraz ze zwiększeniem masy ciała. Przewidziano, iż średnia geometryczna ekspozycji (AUC_0-τ podczas stanu stacjonarnego) u dorosłych pacjentów o mc. >90 kg po podaniu s.c. w dawce 100 mg lub 200 mg będzie ok. 30% mniejsza niż u dorosłych pacjentów o mc. ≤90 kg.
Tyldrakizumab nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na aktywność CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 ani CYP3A.

Wskazania do stosowania - Tyldrakizumab

Łuszczyca plackowata
Leczenie łuszczycy plackowatej o nasileniu umiarkowanym i ciężkim u dorosłych pacjentów kwalifikujących się do terapii ogólnoustrojowej.

Przeciwwskazania stosowania - Tyldrakizumab

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, klinicznie istotne, czynne zakażenie (np. gruźlica).

Identyfikowalność
W celu poprawy identyfikowalności leków biologicznych, należy wyraźnie zapisywać nazwę i numer serii podawanego preparatu.

Zakażenia
Tyldrakizumab może zwiększać ryzyko zakażeń. Należy zachować ostrożność rozważając zastosowanie leku u pacjentów z przewlekłym zakażeniem, nawracającymi zakażeniami w wywiadzie lub przebytym niedawno ciężkim zakażeniem. Pacjentów należy poinformować o konieczności zgłaszania wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych sugerujących klinicznie istotne, przewlekłe lub ostre zakażenie. Jeżeli u pacjenta rozwinie się ciężkie zakażenie, należy uważnie monitorować jego stan i przerwać podawanie tyldrakizumabu do czasu ustąpienia zakażenia.

Gruźlica
Przed rozpoczęciem leczenia powinno się wykonać badanie w kierunku zakażenia gruźlicą. Pacjentów powinno się dokładnie obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych czynnej gruźlicy zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu leczenia. Należy rozważyć zastosowanie terapii przeciwgruźliczej przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów ze stwierdzoną w wywiadzie utajoną lub czynną gruźlicą, w przypadku których nie można potwierdzić należytego przebiegu leczenia.

Nadwrażliwość
W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy przerwać podawanie tyldrakizumabu i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Szczepienia
Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć wykonanie wszystkich szczepień zgodnie z krajowymi wytycznymi. Nie należy podawać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje jednocześnie z tyldrakizumabem. Zaleca się podanie tyldrakizumabu nie wcześniej niż po 4 tyg. po podaniu szczepionki zawierającej żywe wirusy lub bakterie. W trakcie leczenia tyldrakizumabem i co najmniej przez 17 tyg. po jego zakończeniu nie należy podawać żywych szczepionek.

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat.

Interakcje - Tyldrakizumab

Szczepionki
Brak danych dotyczących odpowiedzi na podanie szczepionek zawierających żywe lub inaktywowane drobnoustroje podczas leczenia tyldrakizumabem. Nie należy podawać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje jednocześnie z tyldrakizumabem. Zaleca się podanie tyldrakizumabu nie wcześniej niż po 4 tyg. po podaniu szczepionki zawierającej żywe wirusy lub bakterie. W trakcie leczenia tyldrakizumabem i co najmniej przez 17 tyg. po jego zakończeniu nie należy podawać żywych szczepionek.

Cytochrom P450
Nie oczekuje się wpływu jednocześnie przyjmowanych leków na farmakokinetykę tyldrakizumabu, ponieważ jest on usuwany z organizmu przy udziale ogólnych procesów katabolizmu białka, bez udziału izoenzymów cytochromu P450, ani też nie ulega eliminacji przez nerki bądź wątrobę. Tyldrakizumab nie wpływa na farmakokinetykę jednocześnie stosowanych leków metabolizowanych przy udziale CYP450 ani w drodze mechanizmów bezpośrednich ani pośrednich.

Leki immunosupresyjne i fototerapia
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tyldrakizumabu w terapii skojarzonej z innymi lekami immunosupresyjnymi, w tym lekami biologicznymi, ani fototerapią.

Działania niepożądane - Tyldrakizumab

Bardzo często: zakażenia górnych dróg oddechowych.

Często: ból głowy, zapalenie żołądka i jelit, biegunka, nudności, ból pleców, ból w miejscu wstrzyknięcia.

Przedawkowanie
Podczas badań klinicznych bezpiecznie podawano lek i.v. w dawkach do 10 mg/kg mc. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie pacjenta pod kątem objawów działań niepożądanych oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego.

Ciąża i laktacja - Tyldrakizumab

Ciąża
Dane dotyczące stosowania tyldrakizumabu u kobiet w ciąży są ograniczone. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy tyldrakizumab przenika do pokarmu kobiecego. Dostępne wyniki badań toksykologicznych dotyczące małp wskazują na występowanie nieistotnego stężenia tyldrakizumabu w mleku w 28. dniu po porodzie. U ludzi podczas pierwszych kilku dni po porodzie możliwe jest przeniesienie przeciwciał z pokarmem kobiecym do organizmu noworodka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka w tym krótkim okresie. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie leku biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Dawkowanie - Tyldrakizumab

S.c., we wstrzyknięciu; nie wstrzykiwać w miejsca, w których skóra pokryta jest zmianami spowodowanymi łuszczycą plackowatą albo jest delikatna, zasiniona, zaczerwieniona, twarda, zgrubiała lub łuskowata.

Dorośli
100 mg w tyg. 0. i 4. a następnie co 12 tyg. U niektórych pacjentów (np. z chorobą o dużym nasileniu lub o mc. >90 kg) bardziej skuteczne może być zastosowanie dawki 200 mg. W przypadku braku odpowiedzi po 28 tyg. należy rozważyć przerwanie leczenia. U niektórych chorych wykazujących początkową odpowiedź częściową można uzyskać poprawę w wyniku kontynuacji leczenia przez czas dłuższy niż 28 tyg.

Podeszły wiek, zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku. Brak danych dotyczących stosowania u chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Uwagi dla Tyldrakizumab

Tyldrakizumab nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparaty na rynku polskim zawierające tyldrakizumab