Alkohol poliwinylowy

Roztwór alkoholu poliwinylowego jest środkiem przeznaczonym do miejscowego stosowania w okulistyce. Wykazuje działanie ochronne na nabłonek rogówki oraz spojówkę i może być stosowany w stanach związanych z niedoborem filmu łzowego – w zespole suchego oka. Preparat, nawilżając nabłonek rogówki i spojówkę, znosi dolegliwości bólowe spowodowane nadmiernym wysychaniem rogówki na skutek działania wiatru, pyłu i podwyższonej temperatury. Ponadto lek przeciwdziała podrażnieniu spojówek.
Alkohol poliwinylowy może być jednym ze składników „sztucznych łez”, nadającym mu odpowiednią lepkość, a co za tym idzie – odpowiednio długi czas działania. „Sztuczne łzy” to preparaty do stosowania miejscowego, do worka spojówkowego, podawane w przypadku upośledzenia wydzielania łez naturalnych. Zaburzenie to może być spowodowane przez takie czynniki jak: wiek, niektóre choroby lub stosowane leki, czynniki zewnętrzne (np. klimatyzacja, nawiew, suche powietrze lub jego zadymienie), noszenie soczewek kontaktowych, zmniejszenie częstotliwości mrugania podczas czytania, wpatrywania się w monitor komputera lub oglądanie telewizji.
Wskazaniami do stosowania alkoholu poliwinylowego są: zmniejszenie naturalnego wydzielania filmu łzowego (tzw. zespół suchego oka) spowodowane czynnikami miejscowymi (na skutek uszkodzenia gruczołów łzowych na tle zapalnym, wskutek oparzeń, zespołów pęcherzycowych) lub chorobami ogólnymi – w kolagenozach (np. w zespole Sjögrena), niedoborze wit. A; wysychanie rogówki spowodowane niedomykalnością powiek, zmniejszeniem ruchomości lub porażeniem powiek; podrażnienia spojówek na skutek noszenia protez lub epiprotez.
Po zastosowaniu każdego leku okulistycznego może wystąpić przemijający okres nieostrego widzenia. Należy zachować ostrożność w trakcie prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Przeczytaj też artykuły

• Objaw Raynauda

Preparaty na rynku polskim zawierające alkohol poliwinylowy