Lebrykizumab

Działanie - Lebrykizumab

Mechanizm działania
Lebrykizumab jest przeciwciałem monoklonalnym z klasy immunoglobulin (IgG4), które wiąże się z wysokim powinowactwem do interleukiny Il-13 i wybiórczo hamuje przekazywanie sygnałów Il-13 przez heterodimer receptora alfa Il-4 (Il-4Rα)/receptora alfa 1 Il-13 (Il-13Rα1), hamując w ten sposób dalsze działanie Il-13. Oczekuje się, że hamowanie sygnałów Il-13 będzie korzystne w przypadku chorób, w których Il-13 jest kluczowym czynnikiem wpływającym na patogenezę choroby. Lebrykizumab nie zapobiega wiązaniu Il-13 z receptorem alfa 2 Il-13 (Il-13Rα2 lub receptor wabikowy), co pozwala na internalizację Il-13 w komórce. W badaniach klinicznych lebrykizumab zmniejszał stężenie periostyny w surowicy, całkowite stężenie immunoglobuliny E (IgE), chemokiny regulowanej przez grasicę i aktywację (TARC), chemokiny regulowanej przez płuca i aktywację (PARC) oraz białka chemotaktycznego monocytów-4 (MCP-4). Zmniejszenie mediatorów stanu zapalnego typu 2 dostarcza pośrednich dowodów na hamowanie szlaku Il-13 przez lebrykizumab. W badaniach klinicznych u badanych pacjentów często były wykrywane przeciwciała przeciwlekowe (ADA), jednak nie stwierdzono dowodów na ich wpływ na farmakokinetykę, skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania.

Farmakokinetyka
U pacjentów z AZS oraz u osób zdrowych lebrykizumab podawany s.c. wykazuje liniową farmakokinetykę ze zwiększaniem ekspozycji proporcjonalnym do dawki w zakresie dawek 37,5–500 mg.
Po podaniu dawki 250 mg t_max wynosił ok. 7–8 dni od podania dawki. Po podaniu dawek wysycających 500 mg w 0. tyg. i 2. tyg., stan stacjonarny stężenia w surowicy osiągano po podaniu 1. dawki 250 mg 1 ×/2 tyg., w 4. tyg. leczenia. Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki oszacowano bezwzględną dostępność biologiczną na 86%. Nie przeprowadzono badań metabolizmu. Ponieważ lebrykizumab jest białkiem, oczekuje się, że będzie rozkładał się do małych peptydów i poszczególnych aminokwasów poprzez szlaki kataboliczne w taki sam sposób, jak endogenna IgG. Średni t_1/2 w fazie eliminacji wynosił około 24,5 dnia.
Płeć, wiek (w zakresie 12–93 lat) ani rasa nie miały istotnego wpływu na farmakokinetykę lebrykizumabu. Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki u młodzieży w wieku 12–17 lat z AZS stwierdzono nieznacznie większe c_min lebrykizumabu w surowicy w porównaniu z osobami dorosłymi, co było związane z rozkładem leku w mniejszej masie ciała. W badaniach klinicznych ekspozycja na lebrykizumab była mniejsza u uczestników o większej masie ciała, ale nie miało to istotnego wpływu na skuteczność kliniczną. Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę lebrykizumabu. Populacyjne analizy farmakokinetyki wykazały, że markery czynności nerek lub wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę lebrykizumabu.

Wskazania do stosowania - Lebrykizumab

Atopowe zapalenie skóry (AZS)
Leczenie atopowego zapalenia skóry (AZS) o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, u dorosłych i młodzieży w wieku ≥12 lat o mc. ≥40 kg, kwalifikujących się do leczenia ogólnoustrojowego.

Przeciwwskazania stosowania - Lebrykizumab

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.

Nadwrażliwość
W przypadku wystąpienia ogólnoustrojowej reakcji nadwrażliwości (natychmiastowej lub opóźnionej) należy przerwać podawanie lebrykizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Zapalenie spojówek
Pacjenci leczeni lebrykizumabem, u których rozwinie się zapalenie spojówek, nie ustępujące po standardowym leczeniu, powinni przejść badanie okulistyczne.

Zakażenie pasożytnicze
Nie wiadomo, czy lebrykizumab wpływa na odpowiedź immunologiczną przeciw zakażeniom pasożytniczym, poprzez hamowanie sygnałów Il-13. Pacjenci ze stwierdzonym zakażeniem pasożytniczym byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych. Pacjenci z wcześniej występującym zakażeniem pasożytniczym powinni być wyleczeni przed rozpoczęciem leczenia lebrykizumabem. Jeśli pacjenci zakażą się podczas przyjmowania lebrykizumabu i nie odpowiedzą na leczenie przeciwpasożytnicze, wówczas leczenie lebrykizumabem należy wstrzymać, aż zakażenie ustąpi.

Szczepienia
Przed rozpoczęciem leczenia lebrykizumabem zaleca się ukończenie wszystkich szczepień właściwych dla wieku, zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień. Szczepionek żywych lub żywych atenuowanych nie należy podawać jednocześnie z lebrykizumabem, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa klinicznego i skuteczności. Pacjenci przyjmujący lebrykizumab mogą otrzymywać jednocześnie szczepionki inaktywowane lub zabite.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lebrykizumabu u dzieci w wieku 6 mies.–<12 lat ani u młodzieży w wieku 12–17 lat o masie ciała <40 kg.

Substancje pomocnicze
Preparat lebrykizunabu zawiera polisorbat 20 w stężeniu 0,3 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Interakcje - Lebrykizumab

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lebrykizunabu z innymi lekami. Biorąc pod uwagę, że lebrykizumab jest przeciwciałem monoklonalnym, nie przewiduje się interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami.

Szczepionki
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania lebrykizumabu ze szczepionkami żywymi lub żywymi atenuowanymi.
Odpowiedzi immunologiczne na szczepionki zabite oceniano w badaniu, w którym dorośli pacjenci z AZS byli leczeni lebrykizumabem w dawce 500 mg w tygodniu 0. i 2., a następnie w dawce 250 mg 1 ×/2 tyg. Po 12 tyg. podawania lebrykizumabu pacjenci zostali zaszczepieni szczepionką złożoną TdaP i szczepionką polisacharydową przeciw meningokokom, a odpowiedź immunologiczną oceniano 4 tyg. później. Stwierdzono, że jednoczesne leczenie lebrykizumabem nie miało niekorzystnego wpływu na odpowiedź immunologiczną na obie szczepionki. W badaniu nie zaobserwowano niepożądanych interakcji pomiędzy szczepionkami a lebrykizumabem.

Działania niepożądane - Lebrykizumab

Profil bezpieczeństwa lebrykizumabu stosowanego długotrwale, w monoterapii do 52. tyg. lub w skojarzeniu z miejscowymi glikokortykosteroidami do 56. tyg., jest zgodny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym do 16.tyg. stosowania. Profil bezpieczeństwa lebrykizumabu u pacjentów w wieku 12–17 lat z AZS o przebiegu umiarkowanym do ciężkiego, był podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych z AZS.

Często: zapalenie spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, suchość oka, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (w tym ból i zaczerwienienie).

Niezbyt często: półpasiec, eozynofilia, zapalenie rogówki, zapalenie powiek.

Przedawkowanie
Nie ma specjalnego leczenia przedawkowania lebrykizumabu. W przypadku przedawkowania należy monitorować pacjenta pod kątem jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych działań niepożądanych i natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.

Ciąża i laktacja - Lebrykizumab

Ciąża
Dane dotyczące stosowania lebrykizumabu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania lebrykizumabu w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lebrykizumab przenika do pokarmu kobiecego. Wiadomo, że matczyne IgG są obecne w pokarmie kobiecym. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie lebrykizumabu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Dawkowanie - Lebrykizumab

Leczenie powinno być rozpoczęte przez lekarza posiadającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu AZS.

S.c. we wstrzyknięciu w udo, w ramię lub brzuch, z wyjątkiem obszaru w promieniu 5 cm wokół pępka. Zaleca się zmianę miejsca wstrzyknięcia przy każdym wstrzyknięciu, leku nie należy wstrzykiwać w skórę, która jest tkliwa, uszkodzona albo na której znajdują się siniaki lub blizny.

Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat o mc. ≥40 kg
500 mg (dwa wstrzyknięcia 250 mg) w tyg. 0. i 2., a następnie 250 mg 1×/2 tyg., do 16. tyg. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, którzy nie wykazali odpowiedzi klinicznej po 16 tyg. leczenia. Stan niektórych pacjentów z początkową częściową odpowiedzią na leczenie może się dodatkowo poprawić dzięki kontynuacji leczenia co 2 tyg., do 24. tyg. Po uzyskaniu odpowiedzi klinicznej zalecana dawka podtrzymująca wynosi 250 mg 1 ×/4 tyg.

Pominięcie dawki
W przypadku pominięcia dawki należy ją podać jak najszybciej, następnie należy wznowić podawanie leku zgodnie z zaplanowanym terminem.

Stosowanie innych leków
Lek można stosować z miejscowymi kortykosteroidami. Można również stosować miejscowe inhibitory kalcyneuryny, ale wyłącznie w przypadku obszarów problematycznych, takich jak twarz, szyja, okolice wyprzeniowe i narządów płciowych.

Osoby w podeszłym wieku, zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w wieku ≥65 lat oraz osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Dostosowanie dawki na podstawie masy ciała
Nie zaleca się dostosowywania dawki na podstawie masy ciała.

Uwagi dla Lebrykizumab

Lebrykizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparaty na rynku polskim zawierające lebrykizumab