RADAMTS13

Działanie - RADAMTS13

Mechanizm działania
rADAMTS13 jest uzyskaną na drodze rekombinacji genetycznej postacią endogennego enzymu metaloproteinazy cynkowej osocza (ADAMTS13). ADAMTS13 reguluje aktywność czynnika von Willebranda (vWF), poprzez rozszczepianie dużych i bardzo dużych multimerów vWF na mniejsze jednostki, zmniejszając w ten sposób jego właściwości w zakresie wiązania płytek krwi i jego skłonność do tworzenia mikrozakrzepów.
Oczekuje się, że podawanie rADAMTS13 zmniejszy lub wyeliminuje samoistne powstawanie mikrozakrzepów vWF-płytki krwi, które prowadzi do zużycia płytek krwi i małopłytkowości u pacjentów z wrodzoną zakrzepową plamicą małopłytkową (cTTP). W przeprowadzonych badaniach klinicznych, ogólnie, skuteczność w przypadku dzieci i młodzieży oraz w populacji osób dorosłych była podobna.

Farmakokinetyka
Po podaniu i.v. dorosłym i młodzieży pojedynczej dawki rADAMTS13 w dawkach 5 j.m./kg mc., 20 j.m./kg mc. i 40 j.m./kg mc., obserwowano zależne od dawki zwiększenie indywidualnej aktywności ADAMTS13, osiągające maksimum ok. 1 h po podaniu albo wcześniej. Przy dawce klinicznej 40 j.m./kg mc. średni t_1/2 u dorosłych i młodzieży wynosił 47,8 h (SD 13,7). U niemowląt o <10 kg mc. mediana czasu trwania aktywności >10% ADAMTS13 była krótsza (ok. 5–6 dni) w porównaniu z dorosłymi (ok. 10 dni).
Nie zidentyfikowano żadnych czynników wewnętrznych, takich jak wiek, płeć, rasa, eGFR i wyjściowe stężenie bilirubiny w osoczu jako współzmienne wpływające na farmakokinetykę ADAMTS13. rADAMTS13 w oparciu o masę ciała zapewnia podobne wartości c_max i średniej aktywności ADAMTS13 w różnych grupach wiekowych, w tym u dzieci i młodzieży w wieku <12 lat.

Wskazania do stosowania - RADAMTS13

Enzymatyczna terapia zastępcza w leczeniu niedoboru ADAMTS13 u dzieci i dorosłych z wrodzoną zakrzepową plamicą małopłytkową (cTTP).

Przeciwwskazania stosowania - RADAMTS13

Zagrażająca życiu nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.

Nadwrażliwość
W związku z podawaniem rADAMTS13 może wystąpić nadwrażliwość, w tym reakcje anafilaktyczne. Należy poinformować pacjentów o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, w tym między innymi tachykardii, ucisku w klatce piersiowej, świszczącym oddechu i/lub ostrej niewydolności oddechowej, niedociśnieniu, pokrzywce uogólnionej, świądzie, nieżycie nosa i spojówek, obrzęku naczynioruchowym, letargu, nudnościach, wymiotach, parestezjach, niepokoju, mogących prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego. W przypadku wystąpienia objawów ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać podawanie leku i zapewnić odpowiednie leczenie wspomagające.

Immunogenność
W badaniach klinicznych w bardzo wielu przypadkach wykryto przeciwciała przeciwlekowe (ADA). Nie odnotowano żadnych dowodów na wpływ przeciwciał ADA na farmakokinetykę, skuteczność i bezpieczeństwo stosowania, jednak dane są w dalszym ciągu ograniczone.

Interakcje - RADAMTS13

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji rADAMTS13.

Działania niepożądane - RADAMTS13

Zakłada się, że częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci i dorosłych będą takie same.

Bardzo często: zakażenia górnych dróg oddechowych, ból głowy, zawroty głowy, migrena, biegunka, nudności.

Często: nadpłytkowość, senność, zaparcia, wzdęcia, astenia, uczucie gorąca, nieprawidłowa aktywność ADAMS13.

Przedawkowanie
W badaniach klinicznych stosowano pojedyncze dawki do 160 j.m./kg mc. i ich profil bezpieczeństwa był zasadniczo zgodny z wynikami badań klinicznych u pacjentów z cTTP. W przypadku przedawkowania, biorąc pod uwagę działanie farmakologiczne rADAMTS13, istnieje możliwość wystąpienia zwiększonego ryzyka krwawienia.

Ciąża i laktacja - RADAMTS13

Ciąża
Brak danych lub są one ograniczone, dotyczących stosowania rADAMTS13 u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. Stosowanie rADAMTS13 w czasie ciąży można rozważyć wyłącznie po dokładnej indywidualnej analizie korzyści i ryzyka przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego przed leczeniem i w jego trakcie.

Karmienie piersią
Brak wystarczających danych dotyczących przenikania rADAMTS13 do pokarmu kobiecego lub do mleka innych ssaków, jednak jest ono mało prawdopodobne, ze względu na dużą masę cząsteczkową. Podejmując decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu podawania rADAMTS13, należy wziąć pod uwagę korzyści z leczenia dla matki.

Dawkowanie - RADAMTS13

Podawanie rADAMTS13 należy rozpoczynać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi.

I.v., we wstrzyknięciu, z szybkością 2–4 ml/min. Pacjenci, którzy dobrze tolerują lek, po przeszkoleniu, mogą przyjmować lek w warunkach domowych lub samodzielne pod nadzorem fachowego personelu medycznego.

Dorośli i dzieci. W profilaktyce 40 j.m./kg mc. 1 ×/2 tyg., częstotliwość dawkowania można dostosować do 40 j.m./kg mc. 1 ×/tydz., w oparciu o odpowiedź kliniczną. Na podstawie wyników analizy farmakokinetyki populacyjnej u niemowląt o <10 kg mc. stwierdzono, że istnieje większe prawdopodobieństwo konieczności zwiększenia częstości dawkowania, z 1 ×/2 tyg. do 1 ×/tydz., w porównaniu do pozostałych grup wiekowych. W przypadku ostrego epizodu zakrzepowej plamicy małopłytkowej, zalecana dawka to w 1. dniu 40 j.m./kg mc. 1 ×/d, w 2. dniu 20 j.m./kg mc. 1 ×/d, od 3. dnia 15 j.m./kg mc. 1 ×/d., podawać do 2 dni po ustąpieniu ostrego epizodu.

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Uwagi dla RADAMTS13

rADAMTS13 może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; po jego podaniu mogą wystąpić takie działania niepożądane jak zawroty głowy i senność.

Preparaty na rynku polskim zawierające rADAMTS13