Glukozuria nerkowa
Glukozuria nerkowa to obecność glukozy w moczu u osoby, u której stężenie glukozy we krwi nie jest zwiększone (nie choruje np. na cukrzycę). Glukozuria nerkowa może występować samoistnie i wtedy jest to łagodny stan, który nie wymaga leczenia ani nie pociąga za sobą niekorzystnych konsekwencji zdrowotnych. Może też być jednak związana z innymi chorobami i wtedy leczenie i rokowanie jest zależne od chorób towarzyszących.
Celiakia
Celiakia (glutenozależna choroba trzewna) to przewlekła, wielonarządowa choroba o podłożu autoimmunologicznym, w której u osób predysponowanych genetycznie wskutek spożywania glutenu dochodzi do uszkodzenia jelita cienkiego. Objawy celiakii mogą dotyczyć przewodu pokarmowego (bóle brzucha, przewlekła biegunka, wzdęcia), ale także innych narządów. Diagnoza jest stawiana na podstawie badania przeciwciał we krwi oraz wyników badania biopsji jelita. Leczenie celiakii polega na stosowaniu przez całe życie diety bezglutenowej, która powoduje ustąpienie objawów i umożliwia prowadzenie normalnego trybu życia.
Mikroskopowe zapalenie naczyń
Mikroskopowe zapalenie naczyń to zapalenie małych naczyń krwionośnych tętniczych, żylnych i włosowatych szczególnie w obrębie kłębuszków nerkowych i płuc. Zmiany zapalne mogą toczyć się także w innych narządach. Proces zapalny powoduje martwicę w ścianach zajętych naczyń.
Choroba Pageta
Choroba Pageta to choroba kości o nieznanej przyczynie, która polega na zaburzeniu równowagi między prawidłowymi procesami tworzenia się i wchłaniania kości, co prowadzi do chaosu w budowie kości. Niektóre fragmenty kości są wówczas przerośnięte i nadmiernie pogrubiałe, inne natomiast zbyt słabo zbudowane. Kości stają się mało wytrzymałe i mają tendencję do łamania się.
Choroba Leśniowskiego i Crohna - objawy, leczenie i dieta
Choroba Leśniowskiego i Crohna (łac. morbus Leśniowski-Crohn, ang. Crohn’s disease, CD; potoczne określenie „choroba Crohna”) należy do nieswoistych chorób zapalnych jelit. Może dotyczyć każdego odcinka przewodu pokarmowego – od jamy ustnej do odbytu. Leczenie obejmuje modyfikację trybu życia, dietę, leczenie farmakologiczne i chirurgiczne.
Reaktywne zapalenie stawów (zespół Reitera)
Reaktywne zapalenie stawów (zespół Reitera) to zapalenie kilku stawów, głównie kończyn dolnych i przyczepów ścięgnistych, poprzedzone zakażeniem, najczęściej przewodu pokarmowego lub narządów moczowo-płciowych. Głównym objawem jest ból i obrzęk pojedynczego stawu lub kilku stawów.
Neuropatie uciskowe nerwu pośrodkowego
Neuropatie uciskowe nerwu pośrodkowego to grupa chorób, w których upośledzenie funkcjonowania nerwu pośrodkowego jest wywołane jego uciskiem. Do uszkodzenia nerwu pośrodkowego dochodzi najczęściej w wyniku zadziałania czynników miejscowych, takich jak uraz lub ucisk.
Eozynofilie płucne
Eozynofilie płucne należą do chorób płuc, w których komórki - eozynofile gromadzą się w pęcherzykach płucnych oraz tzw. tkance śródmiąższowej płuc. W większości przypadków nadmierna liczba eozynofilów występuje także we krwi. Nagromadzone komórki tworzą tzw. eozynofilowy naciek zapalny obejmujący w różnym zakresie płuca, oskrzela i naczynia krwionośne.
Osteoporoza
Osteoporoza jest chorobą szkieletu prowadzącą do złamań kości, które mogą wystąpić nawet po niewielkim urazie. Nadmierna podatność kości na uszkodzenie w osteoporozie wynika ze zmniejszenia gęstości mineralnej kości i zaburzenia jej struktury i jakości.
Szczegółowe zalecenia dietetyczne w stanie przedcukrzycowym
Stan przedcukrzycowy ma często charakter odwracalny, w przeciwieństwie do cukrzycy. Dlatego też Polskie Towarzystwo Diabetologiczne (PTD) u osób ze stanem przedcukrzycowym zaleca redukcję masy ciała poprzez modyfikację stylu życia, obejmującą aktywność fizyczną i zmniejszenie kaloryczności diety.
Polimialgia reumatyczna
Polimialgia reumatyczna to choroba zapalna z grupy tzw. układowych chorób tkanki łącznej, objawiająca się głównie bólem oraz sztywnością mięśni karku, obręczy barkowej i biodrowej.
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL)
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) jest najczęściej występującym nowotworem u dzieci, u których stanowi 25% wszystkich nowotworów i 75% białaczek. Szczyt zachorowań dzieci przypada na 4–5 rż.
Zespół podkradania tętnicy podobojczykowej
Zespół podkradania wynika ze zwężenia lub całkowitego zamknięcia tętnicy podobojczykowej w jej początkowym odcinku, przed odejściem tętnicy kręgowej. Zwężenie naczynia ogranicza wówczas napływ krwi zarówno do mózgu, jak i do kończyny górnej.
Autoimmunologiczne metaplastyczne zapalenie błony śluzowej żołądka
Autoimmunologiczne metaplastyczne zapalenie błony śluzowej żołądka to przewlekły proces zapalny błony śluzowej żołądka, w efekcie którego dochodzi do zaniku błony śluzowej tego narządu. Objawy początkowo są niespecyficzne.
Pacjenci skarżą się na łatwą męczliwość, osłabienie, czasami senność bądź gorszą koncentrację. Niedokrwistość może prowadzić do uczucia szybkiej akcji serca, a w cięższych przypadkach duszności.
Stopa cukrzycowa
Stopa cukrzycowa należy do przewlekłych powikłań cukrzycy. Występuje zarówno u chorych na cukrzycę typu 1, jak i typu 2. Jest to owrzodzenie (płytkie albo głębokie przerwanie ciągłości skóry) zlokalizowane zwykle na części podeszwowej lub grzbietowej stopy.
Nerkowa kwasica cewkowa
Nerkowe kwasice cewkowe to grupa zaburzeń prowadzących do rozwoju kwasicy, czyli zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Nerkowa kwasica cewkowa może być chorobą wrodzoną, ale częściej jest nabyta i związana z innymi chorobami. Objawy zależą od rodzaju choroby, w postaciach wrodzonych mogą być ciężkie, a u dorosłych nerkowa kwasica cewkowa może mieć przebieg bezobjawowy.
Młodzieńcze spondyloartropatie
Młodzieńcze spondyloartropatie (mSpA) stanowią grupę przewlekłych chorób zapalnych rozpoczynających się przed ukończeniem 16. roku życia. Spondyloartropatia to choroba charakteryzująca się zapaleniem stawów, zapaleniem stawów kręgosłupa, któremu może towarzyszyć zajęcie stawów krzyżowo-biodrowych, innych stawów obwodowych lub zapalenie przyczepów ścięgnistych.
Zespół nerczycowy
Zespół nerczycowy to grupa objawów klinicznych (dolegliwości) oraz nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, będących powikłaniem chorób nerek, w których dochodzi do dużej utraty białka z moczem (białkomocz).
