Vancomycin AptaPharma - proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, pozaszpitalne zapalenie płuc, szpitalne zapalenie płuc, w tym respiratorowe zapalenie płuc, zakaźne zapalenia wsierdzia. I.v. we wlewie trwającym co najmniej 1 h lub z szybkością nieprzekraczającą 10 mg/min. Dorośli i dzieci w wieku ≥12 lat. 15–20 mg/kg mc. (maks. 2 g) co 8–12 h; w przypadku chorych w ciężkim stanie można zastosować dawkę nasycającą 25–30 mg/kg mc. Niemowlęta w wieku od 1. mż. i dzieci w wieku <12 lat. 10–15 mg/kg mc. co 6 h. Noworodki od urodzenia do 27 dni wieku pourodzeniowego oraz wcześniaki od urodzenia do oczekiwanej daty porodu plus 27 dni. 15 mg/kg mc., podawane co 24 h u noworodków <29 tyg. wieku postkoncepcyjnego, co 12 h u noworodków 29–35 tyg. wieku postkoncepcyjnego lub co 8 h u noworodków >35 tyg. wieku postkoncepcyjnego. Czas trwania leczenia: powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich bez martwicy, pozaszpitalne zapalenie płuc, szpitalne zapalenie płuc (w tym respiratorowe zapalenie płuc) – 7–14 dni, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich z martwicą, zakażenia kości i stawów, zakaźne zapalenie wsierdzia – 4–6 tyg. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w przypadku zaburzeń czynności wątroby. U kobiet w ciąży może być konieczne znaczne zwiększenie dawek w celu osiągnięcia stężenia terapeutycznego leku w surowicy. U pacjentów otyłych dawkę początkową należy dostosować indywidualnie, na podstawie całkowitej masy ciała. U osób w podeszłym wieku ze względu na możliwe pogorszenie czynności nerek związane z wiekiem, może być konieczne stosowanie mniejszych dawek podtrzymujących. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie wolno zmniejszać dawki początkowej; w przypadku zaburzeń o ciężkim nasileniu zalecane jest wydłużenie odstępów między dawkami. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.
Okołooperacyjna profilaktyka bekteryjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów ze wszystkich grup wiekowych z dużym ryzykiem jego wystąpienia w razie poważnej operacji. I.v. we wlewie trwającym co najmniej 1 h lub z szybkością nieprzekraczającą 10 mg/min. Zalecana dawka początkowa 15 mg/kg mc. podana przed indukcją znieczulenia. W zależności od czasu trwania operacji może być konieczne podanie 2. dawki.
Leczenie zakażeń wywołanych przez Clostridium difficile. P.o. Dawkę leku należy rozpuścić w 30 ml wody i podać choremu do wypicia lub lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy. Dorośli i dzieci w wieku ≥12 lat. 125 mg co 6 h przez 10 dni; w przypadku ciężkiego lub powikłanego zakażenia 500 mg co 6 h przez 10 dni. Dawka maks. 2 g/d. U osób z wielokrotnymi nawrotami można rozważyć leczenie aktualnego epizodu zakażenia dawką 125 mg co 6 h przez 10 dni, a następnie stopniowe zmniejszanie dawki do 125 mg/d lub stosowanie schematu pulsacyjnego, tzn. 125–500 mg/d co 2–3 dni przez co najmniej 3 tyg. Noworodki, niemowlęta, dzieci w wieku <12 lat. 10 mg/kg mc. co 6 h przez 10 dni. Dawka maks. 2 g/d. Konieczne może być dostosowanie czasu trwania leczenia do klinicznego przebiegu choroby.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Ze względu na ryzyko martwicy w miejscu wstrzyknięcia, nie podawać i.m.