Elvanse - kapsułki twarde

Kompleksowy program leczenia zespołu nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci w wieku ≥6 lat, u których wcześniejsze leczenie metylofenidatem nie było wystarczająco skuteczne. Kompleksowy program leczenia zespołu nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dorosłych, u których w dzieciństwie występowały objawy ADHD. Leczenie powinno być prowadzone przez specjalistę z doświadczeniem w terapii zaburzeń zachowania. Kompleksowy program leczenia obejmuje zwykle metody psychologiczne, edukacyjne, zajęciowe i społeczne oraz, w zależności od sytuacji, farmakoterapię. Rozpoznanie stawia się na podstawie szczegółowego wywiadu i badania lekarskiego, zgodnie z obowiązującymi kryteriami ICD lub DSM. Rozpoznanie nie może opierać się jedynie na podstawie jednego lub kilku objawów. U osób dorosłych wymogiem jest występowanie objawów ADHD w dzieciństwie, co należy potwierdzić retrospektywnie (na podstawie dokumentacji medycznej pacjenta, a w przypadku jej braku, za pomocą odpowiednio skonstruowanych narzędzi lub wywiadów). Ocena kliniczna powinna wykazać u pacjenta ADHD o nasileniu co najmniej umiarkowanym, na co wskazuje co najmniej umiarkowane zaburzenie funkcjonowania w 2 lub większej liczbie obszarów (np. społecznym, dydaktycznym i/lub zawodowym), wpływające na różne aspekty życia danej osoby. Lek nie jest wskazany do stosowania u wszystkich pacjentów z ADHD, decyzję o jego zastosowaniu należy podjąć z uwzględnieniem profilu pacjenta (w tym dokładnej oceny nasilenia i czasu występowania objawów), ryzyka nadużywania, stosowania niezgodnie z zaleceniami lub w niezarejestrowanych wskazaniach oraz odpowiedzi klinicznej na jakąkolwiek wcześniejszą terapię farmakologiczną ADHD. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta. P.o., 1 ×/d rano, niezależnie od posiłków; kapsułkę można połknąć w całości lub wsypać jej zawartość do szklanki wody lub soku pomarańczowego albo do miękkiego pokarmu (np. jogurt), wymieszać do całkowitego rozpuszczenia i niezwłocznie przyjąć. Leku nie należy przyjmować w godzinach popołudniowych ze względu na ryzyko bezsenności. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena układu sercowo-naczyniowego z pomiarem ciśnienia tętniczego oraz częstotliwości rytmu serca; należy przeprowadzić szczegółowy wywiad obejmujący informacje o stosowanych jednocześnie lekach, wcześniejszych i obecnie współistniejących zaburzeniach fizycznych i psychicznych, przypadkach występowania w rodzinie nagłej śmierci sercowej i/lub niewyjaśnionych przypadkach nagłych zgonów; dokumentacja medyczna powinna zawierać masę ciała pacjenta przed leczeniem, u dzieci i młodzieży wzrost i masę ciała należy zapisywać na siatce centylowej. Dawkowanie indywidualne. Zwykle początkowo 30 mg/d, u niektórych pacjentów korzystne może być rozpoczęcie leczenia dawką 20 mg/d. W razie potrzeby dawkę można zwiększać o 10 lub 20 mg 1 ×/tydz. Należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną. Dawka maks. 70 mg/d. Leczenie należy przerwać, jeśli w ciągu 1 mies. po ustaleniu optymalnej dawki nie wystąpi poprawa. W przypadku wystąpienia paradoksalnego nasilenia objawów chorobowych lub działań niepożądanych, należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie. Podczas leczenia należy stale monitorować rozwój (dzieci i młodzież), stan psychiczny i stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Ciśnienie tętnicze i tętno należy zapisywać po każdej modyfikacji dawki i co najmniej 1 ×/6 mies. U dorosłych należy regularnie odnotowywać masę ciała. W przypadku dzieci i młodzieży wzrost, masę ciała i poziom łaknienia należy rejestrować nie rzadziej niż co 6 mies. Pojawianie się nowych zaburzeń psychicznych lub nasilenie się dotychczasowych należy badać po każdej modyfikacji dawki, co najmniej co 6 mies. i podczas każdej wizyty. ADHD może wymagać długotrwałego leczenia farmakologicznego. W przypadku decyzji o długotrwałym stosowaniu (>12 mies.), powinno się co najmniej 1 ×/rok ponownie ocenić korzyści kliniczne długoterminowego leczenia, należy również rozważyć próbne odstawienie leku (najlepiej w czasie wakacji szkolnych lub urlopu), aby ocenić funkcjonowanie pacjenta bez farmakoterapii. U osób w podeszłym wieku może być konieczne dostosowanie dawki z powodu zmniejszonego klirensu leku. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) dawka maks. 50 mg/d; u chorych poddawanych dializom rozważyć dodatkowe zmniejszenie dawki. Brak badań dotyczących stosowania u osób z zaburzeniami czynności wątroby.

Nadwrażliwość na aminy sympatykomimetyczne lub którykolwiek składnik preparatu, nadczynność tarczycy (niezależnie od nasilenia), stany przebiegające z pobudzeniem, klinicznie jawne choroby układu sercowo-naczyniowego, zaawansowana miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, jaskra, stosowanie inhibitorów MAO równolegle lub w ciągu ostatnich 14 dni, okres karmienia piersią. Nie stosować u dzieci w wieku <6 lat.