Zejula - tabletki powlekane

Monoterapia podtrzymująca u dorosłych pacjentek z zaawansowanym (w stopniu III lub IV wg klasyfikacji FIGO), niskozróżnicowanym rakiem jajnika, jajowodu lub pierwotnym rakiem otrzewnej, u których uzyskano częściową lub pełną odpowiedź po ukończeniu chemioterapii I rzutu opartej na pochodnych platyny. Początkowo 200 mg 1 ×/d; u pacjentek o mc. ≥77 kg, z liczbą płytek krwi ≥150 000/µl początkowo 300 mg 1 ×/d.
Monoterapia podtrzymująca u dorosłych pacjentek z platynowrażliwym, nawrotowym, niskozróżnicowanym surowiczym rakiem jajnika, jajowodu lub pierwotnym rakiem otrzewnej, u których uzyskano częściową lub pełną odpowiedź na chemioterapię pochodnymi platyny. 300 mg 1 ×/d; u pacjentek <58 kg mc. można rozważyć stosowanie dawki początkowej 200 mg 1 ×/d.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciąża, okres karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 6 mies. po przyjęciu ostatniej dawki.

Podawać p.o., o podobnej porze dnia, w przypadku występowania nudności lek można przyjmować wieczorem przed snem; tabletki połykać w całości niezależnie od posiłku. Zaleca się kontynuowanie leczenia do czasu wystąpienia progresji choroby lub toksyczności. W przypadku działań niepożądanych na ogół w pierwszej kolejności zaleca się przerwanie leczenia (na okres nie dłuższy niż 28 dni), a po ich ustąpieniu wznowienie leczenia w poprzednio stosowanej dawce. W razie ponownego wystąpienia działań niepożądanych zaleca się przerwanie leczenia, a następnie wznowienie go zmniejszoną dawką. Jeśli działania niepożądane utrzymują się po 28 dniach przerwy w leczeniu, zaleca się zakończenie stosowania leku. Szczegółowe informacje dotyczące postępowania w razie wystąpienia hematologicznych i niehematologicznych działań niepożądanych – patrz: zarejestrowane materiały producenta. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentek w podeszłym wieku lub z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek; brak danych dotyczących stosowania w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek lub u osób poddawanych hemodializie z powodu schyłkowej niewydolności nerek – należy zachować ostrożność. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentek z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (AST >GGN i bilirubina całkowita ≤GGN lub dowolne AST i bilirubina całkowita >1,0–1,5 × GGN). U chorych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (dowolne AST i bilirubina całkowita >1,5–3 × GGN) zalecana dawka początkowa wynosi 200 mg 1 ×/d; brak danych dotyczących stosowania w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby (dowolne AST i bilirubina całkowita >3 × GGN) – zachować ostrożność. Brak danych klinicznych dotyczących pacjentek z wynikiem 2–4 w skali ECOG.