Fintepla - roztwór doustny

Leczenie wspomagające napadów padaczkowych związanych z zespołem Dravet. Dorośli, młodzież i dzieci w wieku ≥2 lat. Początkowo 0,1 mg/kg mc. 2 ×/d przez 7 dni. U osób przyjmujących styrypentol od 2 tyg. dawka podtrzymująca 0,2 mg/kg mc. 2 ×/d; dawka maks. 17 mg/d. W przypadku dobrej tolerancji u osób nieprzyjmujących styrypentolu, wymagających dalszego ograniczenia napadów 0,2 mg/kg mc. 2 ×/d w 2. tyg.; następnie dawkę można dalej zwiększać, zgodnie z zapotrzebowaniem, do 0,35 mg/kg mc. 2 ×/d (od. 14. dnia); u osób wymagających szybszego dostosowywania dawki można ją zwiększać co 4 dni; dawka maks. 26 mg/d.
Leczenie wspomagające napadów padaczkowych związanych z zespołem Lennoxa i Gastauta. Dorośli, młodzież i dzieci w wieku ≥2 lat. Początkowo 0,1 mg/kg mc. 2 ×/d przez 7 dni, w 2. tyg. 0,2 mg/kg mc. 2 ×/d, w zależności od tolerancji dawkę należy zwiększyć do zalecanej dawki podtrzymującej (od 14. dnia) 0,35 mg/kg mc. 2 ×/d. U osób wymagających szybszego dostosowywania dawki można ją zwiększać co 4 dni. Dawka maks. 26 mg/d.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, choroba zastawki aortalnej lub mitralnej serca, tętnicze nadciśnienie płucne, stosowanie w ciągu 14 dni od podania inhibitorów MAO.

Podawać p.o., niezależnie od posiłków. W przypadku zakończenia leczenia dawkę należy zmniejszać stopniowo. W miarę możliwości unikać nagłego odstawienia leku, w celu ograniczenia ryzyka zwiększenia częstości napadów i stanu padaczkowego. Końcowe badanie echokardiograficzne należy przeprowadzić 3–6 mies. po przyjęciu ostatniej dawki leku. U chorych z zaburzeniami czynności nerek zazwyczaj nie zaleca się zmiany dawkowania, jednak można rozważyć wolniejsze zwiększanie dawki; w przypadku wystąpienia działań niepożądanych może być konieczne zmniejszenie dawki. Brak badań dotyczących stosowania w przypadku schyłkowej niewydolności nerek. Lek nie jest zalecany u osób z zaburzeniami czynności nerek, stosujących styrypentol, ze względu na brak szczegółowych badań klinicznych dotyczących tej grupy chorych. U osób niestosujących styrypentolu zwykle nie zaleca się modyfikacji dawkowania w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby, u chorych z zaburzeniami o ciężkim nasileniu dawka maks. 0,2 mg/kg mc. 2 ×/d (maks. 17 mg/d). Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania leku w skojarzeniu ze styrypentolem u osób z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby; można rozważyć wolniejsze zwiększanie dawki; z uwagi na brak danych klinicznych nie zaleca się stosowania w przypadku zaburzeń o umiarkowanym i ciężkim nasileniu.