Xolair - roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

Poprawa kontroli astmy w leczeniu wspomagającym u dorosłych i młodzieży w wieku ≥12 lat chorych na ciężką przewlekłą astmę alergiczną, u których uzyskano dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, oraz u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV₁ <80%) i częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy, oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy, pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym wziewnym agonistą receptorów β₂. Poprawa kontroli astmy w leczeniu wspomagającym u dzieci w wieku 6–<12 lat chorych na ciężką przewlekłą astmę alergiczną, u których uzyskano dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy, oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym wziewnym agonistą receptorów β₂. Leczenie należy rozważać jedynie u tych pacjentów, w przypadku których wiadomo, że astma została wywołana za pośrednictwem IgE. Leczenie uzupełniające terapię kortykosteroidami donosowymi u dorosłych z ciężkim, przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa, u których leczenie kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby. Dawkowanie ustala się na podstawie wyjściowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia, oraz masy ciała (kg) chorego. Na podstawie wyników tych oznaczeń stosuje się 75–600 mg w 1–4 wstrzyknięciach. Pacjenci z astmą i początkowym stężeniem IgE <76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnoszą korzyść z leczenia, dlatego należy się upewnić, czy dorośli i młodzież ze stężeniem IgE <76 j.m./ml oraz dzieci w wieku 6–<12 lat ze stężeniem IgE <200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne. Dawka maks. wynosi 600 mg co 2 tyg. Szczegółowe dane dotyczące dawkowania (w tym dawkowania u dzieci) – patrz: zarejestrowane materiały producenta. Lek jest przeznaczony do długotrwałego leczenia astmy; badania kliniczne wskazują, że lek wykazuje skuteczność po co najmniej 12–16 tyg. stosowania; 16 tyg. po rozpoczęciu leczenia należy ocenić jego skuteczność, a decyzję o kontynuowaniu leczenia uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy. W przewlekłym zapaleniu błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa korzyści z leczenia obserwuje się po 4 tyg. stosowania; potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie, biorąc pod uwagę ciężkość choroby i poziom kontroli objawów. Dawki należy modyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała.
Leczenie wspomagające przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych i młodzieży w wieku ≥12 lat, u których nie stwierdzono wystarczającej odpowiedzi na stosowanie antagonistów receptora H₁. Zalecana dawka wynosi 300 mg co 4 tyg. Lek można podać w 1 wstrzyknięciu 300 mg lub w 2 wstrzyknięciach po 150 mg. Zaleca się okresową ocenę konieczności kontynuowania leczenia.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Nie podawać i.v. ani i.m. Preparat w dawce 300 mg w ampułkostrzykawce i wszystkie dawki we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone dla dzieci w wieku <12 lat.