Ondansetron Kalceks - roztwór do wstrzykiwań i infuzji

Leczenie nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię cytotoksyczną i radioterapię. Dorośli. Zalecana dawka wynosi 8 mg i.v. lub i.m. bezpośrednio przed chemioterapią lub radioterapią. W chemioterapii o dużym potencjale emetogennym maks. dawka początkowa 16 mg może być podana we wlewie trwającym ≥15 min. Nie wolno stosować dawki pojedynczej >16 mg ze względu na zależne od dawki zwiększenie ryzyka wydłużenia odstępu QT. Dawka maks. 32 mg/d. Skuteczność ondansetronu w chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym można zwiększyć przez podanie przed chemioterapią pojedynczej dawki i.v. 20 mg soli sodowej fosforanu deksametazonu. Po dawce początkowej można podać 2 dodatkowe dawki 8 mg i.v. lub i.m. w odstępie 2–4 h lub zastosować wlew ciągły w dawce 1 mg/h do 24 h. W zapobieganiu opóźnionym lub przedłużonym wymiotom kontynuować leczenie ondansetronem podawanym p.o. lub p.r. U pacjentów w podeszłym wieku lek podawać i.v. we wlewie trwającym 15 min; kolejne dawki podawać w odstępach co najmniej 4 h; u osób w wieku 65–74 lata nie ma potrzeby modyfikacji dawki, u osób w wieku ≥75 lat po podaniu dawki początkowej 8 mg można zastosować 2 dodatkowe dawki 8 mg.
Leczenie nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię u młodzieży i dzieci w wieku ≥6 mies. Dawkowanie ustalane jest na podstawie powierzchni lub masy ciała. Dawka maks. 32 mg/d. Lek podaje się i.v. w pojedynczej dawce 5 mg/m² pc. lub 0,15 mg/kg mc. (można podać 2 dodatkowe dawki po 0,15 mg/kg mc. co 4 h), bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii (maks. jednorazowa dawka i.v. 8 mg), następnie po 12 h kontynuować leczenie p.o. do 5 dni (szczegółowe informacje dotyczące dawkowania – patrz: zarejestrowane materiały producenta). Brak danych z badań klinicznych z grupą kontrolną dotyczących stosowania ondansetronu w zapobieganiu nudnościom i wymiotom opóźnionym lub przedłużającym się, wywołanym przez chemioterapię, jak również w leczeniu nudności i wymiotów wywołanych przez radioterapię u dzieci.
Zapobieganie nudnościom i wymiotom okresu pooperacyjnego oraz ich leczenie. Dorośli. 4 mg we wstrzyknięciu i.v. lub i.m. bezpośrednio przed wprowadzeniem do znieczulenia. W leczeniu nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym pojedyncza dawka 4 mg we wstrzyknięciu i.v. lub i.m. Dane dotyczące stosowania u osób w podeszłym wieku są ograniczone. Młodzież i dzieci w wieku ≥1 mies. I.v. we wstrzyknięciu w pojedynczej dawce 0,1 mg/kg mc. (maks. 4 mg) przed znieczuleniem, w momencie wprowadzenia do znieczulenia lub po wprowadzeniu do znieczulenia. W leczeniu nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym pojedyncza dawka 0,1 mg/kg mc. (maks. 4 mg).

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, I trymestr ciąży. Nie stosować równolegle z apomorfiną.

Podawać i.v. w powolnym wstrzyknięciu (co najmniej 30 s) lub wlewie (≥15 min) albo we wstrzyknięciu i.m.; dawki >8 mg wyłącznie w postaci wlewu i.v. trwającego co najmniej 15 min; dawka, droga i schemat podania są uzależnione od rodzaju terapii i przewidywanej siły wymiotnego działania leków. U chorych z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby maks. 8 mg/d. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku zaburzeń czynności nerek.