Meldokar - kapsułki twarde

Substancją czynną preparatu jest meldonium, lek wpływający na metabolizm komórek mięśnia sercowego. Powoduje zmniejszenie stężenia karnityny, poprzez zahamowanie enzymu katalizującego biosyntezę karnityny z jej prekursora. Cząsteczka meldonium jest strukturalnie podobna do prekursora karnityny, tj. do cząsteczki gamma-butyrobetainy (GBB). Zmniejszenie stężenia karnityny blokuje proces mitochondrialnej oksydacji kwasów tłuszczowych. W warunkach niedotlenienia (np. skutkiem niedokrwienia) efektem działania meldonium jest optymalizacja zużycia tlenu i metabolizmu energetycznego oraz działanie ochronne na komórki mięśnia sercowego. Meldonium korzystnie wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego, zmniejsza częstość i nasilenie napadów dławicy piersiowej, może zapobiegać zaburzeniom rytmu serca oraz zmniejszać negatywne skutki zawału serca. Meldonium wpływa także na poprawę krążenia mózgowego i przyczynia się do zwiększenia wydolności fizycznej. W okresie rekonwalescencji po zdarzeniach naczyniowo-mózgowych pozytywnie wpływa na proces rehabilitacji i odzyskiwanie sprawności.

Po podaniu doustnym stężenie maksymalne uzyskiwane jest po upływie 1–2 godziny. Meldonium szybko przenika z krwi do tkanek, metabolizowane jest głównie w wątrobie, wydalane głównie przez nerki w postaci metabolitów i w postaci niezmienionej.

Preparat jest wskazany w leczeniu wspomagającym:

• stabilnej, wysiłkowej dławicy piersiowej, przewlekłej niewydolności serca (klasa I–III wg NYHA)

• przewlekłych niedokrwiennych zaburzeń krążenia mózgowego

• zmniejszonej wydolności i przeciążenia fizycznego

• w okresie rekonwalescencji po przebytych zaburzeniach krążenia mózgowego i urazach głowy.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Nie stosować w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek.

Nie stosować u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

Nie stosować w okresie ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest u chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby; w okresie leczenia należy monitorować czynność nerek i wątroby.

Nie zaleca się równoległego stosowania innych leków zawierających meldonium ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Substancja czynna preparatu – meldonium – może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać kapsułek twardych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli:

Leczenie wspomagające chorób sercowo-naczyniowych oraz niedokrwiennych zaburzeń krążenia mózgowego: 500–1000 mg 1 raz na dobę lub w 2 dawkach podzielonych; dawka maksymalna wynosi 1000 mg na dobę.

Leczenie wspomagające w przypadku zmniejszonej wydolności, przeciążenia fizycznego oraz w okresie rekonwalescencji po zaburzeniach krążenia mózgowego i urazach głowy: 500 mg 1 raz na dobę.

Szczególne grupy chorych:

U osób w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek może być konieczne zmniejszenie dawki.

U chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek wymagane jest odpowiednie zmniejszenie dawki.

Nie stosować u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Sposób stosowania:

Przyjmować doustnie przed posiłkiem lub po nim, kapsułki należy połykać w całości popijając wodą. Ze względu na potencjalne działanie pobudzające, zaleca się przyjmowanie leku w pierwszej połowie dnia. Czas trwania leczenia wynosi 4–6 tygodni. Leczenie może być powtarzane 2–3 razy w roku.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie stosować w okresie ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Preparat może być stosowany równolegle z azotanami o przedłużonym uwalnianiu, lekami przeciwdławicowymi, glikozydami nasercowymi, diuretykami, lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwpłytkowymi, przeciwarytmicznymi i lekami poprawiającymi mikrokrążenie.

Preparat może nasilać działanie nitrogliceryny (triazotan glicerolu), nifedypiny, beta-blokerów i innych leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz rozszerzających obwodowe naczynia krwionośne; konieczne może być zmniejszenie dawek.

Stosowanie preparatu równolegle z lizynoprylem u chorych z przewlekłą niewydolnością serca może powodować nasilenie działania; należy zachować ostrożność.

Nasilenie działania może wystąpić w przypadku stosowania meldonium z kwasem orotowym w zapobieganiu uszkodzeniom związanym z niedokrwieniem i reperfuzją.

Niedobór karnityny związany ze stosowaniem meldonium może zwiększać działanie kardiotoksyczne ifosfamidu i cyklofosfamidu.

Meldonium wykazuje działanie ochronne wobec kardiotoksycznego działania indynawiru i neurotoksycznego działania efawirenzu.

Jak każdy lek, również Meldokar, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często: bóle głowy, niestrawność, reakcje alergiczne.

Rzadko: pobudzenie, lęk, obsesyjne myśli, zaburzenia snu, niedoczulica, uczucie mrowienia, drżenia, dzwonienie w uszach, zawroty głowy, stan przedomdleniowy, utrata przytomności, zaburzenia chodu, uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), zaburzenia rytmu serca, nieprawidłowości w zapisie EKG, migotanie przedsionków, dyskomfort/ból w klatce piersiowej, wzrost/obniżenie ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy, bladość lub zaczerwienienie, zapalenie gardła, kaszel, bezdech, duszność, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunki, bóle brzucha, utrata apetytu, metaliczny smak w ustach, dławienie się, bóle pleców, osłabienie i skurcze mięśni, częstomocz, złe samopoczucie, osłabienie ogólne, dreszcze, zimne poty, uczucie zimna/gorąca, obrzęki nóg, eozynofilia, reakcje nadwrażliwości, alergiczne zapalenie skóry, wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne.