Rabipur - proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce

Profilaktyka przedekspozycyjna wścieklizny przed wystąpieniem narażenia na wirus wścieklizny. Szczepienie pierwotne. 3 dawki po 1 ml w 0., 7. i 21. lub 28. dniu (schemat klasyczny). U osób w wieku 18–65 lat, u których nie jest możliwe zastosowanie schematu klasycznego przed wymaganym terminem ochrony, można rozważyć schemat przyspieszony: 3 dawki po 1 ml w 0., 3. i 7. dniu. Alternatywnie u osób zdrowych bez zaburzeń immunologicznych można stosować schemat tygodniowy – 2 dawki 1 ml w 0. i 7. dniu. U osób z upośledzoną odpornością należy stosować klasyczny schemat 3-dawkowy; schemat przyspieszony i schemat tygodniowy 2 dawkami można stosować jeśli towarzyszy mu wykonanie badań serologicznych 2–4 tyg. od podania 1. szczepionki w celu określenia konieczności podania dodatkowej dawki. Szczepienie przypominające. Dawka 1 ml jednorazowo. Preparat można stosować do szczepienia przypominającego po uprzednim szczepieniu szczepionką produkowaną na ludzkich komórkach diploidalnych. Ocenę konieczności wykonywania badań serologicznych w celu potwierdzenia poziomu przeciwciał ≥0,5 j.m./ml oraz podawania dawek przypominających należy przeprowadzać zgodnie z oficjalnymi zaleceniami. Dawki przypominające wymagane są zwykle co 2–5 lat.
Leczenie po wiadomej lub prawdopodobnej ekspozycji na wirus wścieklizny. Dorośli, w tym osoby w wieku podeszłym, oraz dzieci. Po ekspozycji na wirus należy tak szybko jak to możliwe rozpocząć szczepienie poekspozycyjne oraz jak najszybciej zaopatrzyć ranę. Zalecana profilaktyka poekspozycyjna zależy od rodzaju kontaktu ze zwierzęciem podejrzanym o wściekliznę; szczegółowe informacje na temat zalecanej profilaktyki w zależności od kategorii ekspozycji na wirus – patrz: zarejestrowane materiały producenta. U osób nieszczepionych należy podać 5 dawek po 1 ml w 0., 3., 7., 14. i 28. dniu (schemat Essen); alternatywnie można podać 2 dawki w osobne kończyny w 0. dniu, a następnie po 1 dawce w 7. i 21. dniu (schemat Zagrzeb). Alternatywnie u zdrowych osób bez zaburzeń immunologicznych można podać schemat Essen zredukowany (4 dawki po 1 ml w 0., 3., 7. i 14. dniu), pod warunkiem odpowiedniego zaopatrzenia rany i podania (w przypadku kategorii ekspozycji II lub III) immunoglobuliny oraz szczepionki kwalifikowanej przez WHO. U osób uprzednio szczepionych należy podać 2 dawki po 1 ml w 0. i 3. dniu, w tym przypadku nie podaje się immunoglobuliny przeciwko wściekliźnie. U osób z upośledzoną odpornością i kategorią ekspozycji II lub III należy podać 5 dawek po 1 ml w 0., 3., 7., 14. i 28. dniu, w połączeniu z leczeniem rany oraz miejscowym nasączaniem iniekcyjnym immunoglobuliną przeciw wściekliźnie. Alternatywnie w 0. dniu można podać 2 dawki po 1 ml w osobne kończyny. Jeśli to możliwe, odpowiedź immunologiczna przeciw wirusowi powinna być mierzona w okresie 2–4 tyg. (najlepiej w 14. dniu) od rozpoczęcia szczepienia, w celu stwierdzenia czy konieczna jest dodatkowa dawka szczepionki.

Po narażeniu na zakażenie nie ma przeciwwskazań. W przypadku profilaktyki przedekspozycyjnej: poważna reakcja nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu; szczepienie powinno zostać odroczone u pacjentów z chorobą o ostrym przebiegu i z gorączką.