Bromocorn - tabletki

Monoterapia lub leczenie skojarzone we wszystkich okresach choroby Parkinsona samoistnej lub po zapaleniu mózgu. Początkowo 1,25 mg/d najlepiej wieczorem przez 1 tydz., następnie stopniowo zwiększać dawkę o 1,25 mg/d co tydzień. Dawkę dobową podawać w 2–3 daw. podz. Jeśli oczekiwany efekt terapeutyczny nie zostanie osiągnięty w ciągu 6–8 tyg., dawkę można zwiększać o 2,5 mg/d co tydzień. Dawka zwykle stosowana 10–30 mg/d, dawka maks. 30 mg/d. W razie wystąpienia działań niepożądanych w okresie zwiększania dawki, należy dawkę dobową zmniejszyć i utrzymać zmniejszoną co najmniej przez tydzień; po ustąpieniu działań niepożądanych, dawkę można ponownie zwiększyć. U pacjentów leczonych lewodopą, u których występują zaburzenia ruchowe, sugeruje się zmniejszenie dawki lewodopy przed rozpoczęciem podawania bromokryptyny; po uzyskaniu zadowalającej reakcji na leczenie, dawkę lewodopy można dalej stopniowo zmniejszać, a u niektórych chorych można całkowicie zaprzestać podawania lewodopy.
Akromegalia – jako lek wspomagający lub w szczególnych przypadkach jako lek alternatywny do zabiegu chirurgicznego albo radioterapii. Początkowo 1,25 mg 2–3 ×/d. Dawkę zwiększać stopniowo do 10–20 mg/d w zależności od odpowiedzi klinicznej i działań niepożądanych.
Gruczolaki przysadki wydzielające prolaktynę (prolactinoma) – leczenie zachowawcze mikro- i makrogruczolaków, leczenie przedoperacyjne, w celu zmniejszenia wielkości guza i ułatwienia jego usunięcia, lub pooperacyjne, jeśli stężenie prolaktyny nadal jest zwiększone. Początkowo 1,25 mg 2–3 ×/d. Dawkę zwiększać stopniowo, do kilku tabletek na dobę, w celu utrzymania odpowiedniego zmniejszenia stężenia prolaktyny w osoczu.
Hiperprolaktynemia u mężczyzn – hipogonadyzm zależny od prolaktyny (oligospermia, utrata libido, impotencja). Początkowo 1,25 mg 2–3 ×/d. Dawkę zwiększać stopniowo do 5–10 mg/d.
Zależne od prolaktyny stany hiperprolaktynemii i pozornej normoprolaktynemii: brak miesiączkowania (z mlekotokiem lub bez niego), skąpe miesiączkowanie, brak fazy lutealnej, hiperprolaktynemia polekowa (np. po niektórych lekach psychotropowych i obniżających ciśnienie tętnicze). Bezpłodność kobiet niezależna od prolaktyny: zespół wielotorbielowatych jajników, cykle miesiączkowe bezowulacyjne (podawanie leku jako uzupełnienie leczenia antyestrogenami, np. klomifenem). 1,25 mg 2–3 ×/d. W razie potrzeby dawkę zwiększać stopniowo do 2,5 mg 2–3 ×/d. Leczenie kontynuować do powrotu prawidłowego cyklu miesiączkowego i/lub przywrócenia jajeczkowania. W razie potrzeby leczenie kontynuować przez kilka cykli, w celu zapobiegania nawrotowi choroby.
Zapobieganie lub hamowanie fizjologicznej laktacji poporodowej ze względów medycznych, takich jak: utrata dziecka podczas porodu, śmierć noworodka, zarażenie matki wirusem HIV). Lek nie jest zalecany do rutynowego hamowania laktacji lub zmniejszania objawów poporodowego bólu i obrzęku piersi, które można skutecznie leczyć niefarmakologicznie (np. podtrzymywaniem piersi, okładami z lodu) i/lub za pomocą zwykłych środków przeciwbólowych. 2,5 mg pierwszego dnia, po 2–3 dniach 2,5 mg 2 ×/d przez 14 dni. Nie ma konieczności stopniowego zwiększania dawki.

Bromocorn jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat w następujących wskazaniach.
Choroba Parkinsona
Wszystkie okresy samoistnej choroby Parkinsona lub po zapaleniu mózgu. Bromocorn można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w tej chorobie. Akromegalia
Jako lek wspomagający lub w specjalnych przypadkach, jako lek alternatywny dla zabiegu chirurgicznego lub radioterapii.
Gruczolaki wydzielające prolaktynę (prolaktynoma)
• Leczenie zachowawcze mikro- i makrogruczolaków przysadki wydzielających prolaktynę.
• Przed operacjami podejmowanymi w celu zmniejszenia wielkości guza i ułatwienia usunięcia guza.
• Po operacji, jeżeli poziom prolaktyny jest nadal podwyższony.
Hiperprolaktynemia u mężczyzn
Hipogonadyzm zależny od prolaktyny (oligospermia, utrata libido, impotencja).
Zapobieganie lub hamowanie fizjologicznej laktacji poporodowej wyłącznie ze względów medycznych (takich jak: utrata dziecka podczas porodu, śmierć noworodka, zarażenie matki wirusem HIV)
Bromokryptyna nie jest zalecana w celu rutynowego hamowania laktacji lub zmniejszania objawów poprodowego bólu i obrzęku piersi, które można z powodzeniem leczyć niefarmakologicznie (np. podtrzymywanie piersi, okładami z lodu) i (lub) przez podanie zwykłych środków przeciwbólowych.
Zaburzenia cyklu miesiączkowego, bezpłodność kobiet
Zależne od prolaktyny stany hiperprolaktynemii i pozornej normoprolaktynemii; 
• brak miesiączkowania (z mlekotokiem lub bez mlekotoku), skąpe miesiączkowanie,
• brak fazy lutealnej,
• hiperprolaktynemia polekowa (np. po niektórych lekach psychotropowych i obniżających ciśnienie). Bezpłodność kobiet niezależna od prolaktyny:
• zespół policystycznych jajników,
• cykle miesiączkowe bezowulacyjne (podawanie leku jako uzupełnienie leczenia antyestrogenami, np. klomifenem).

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub inne alkaloidy sporyszu, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze w okresie ciąży (rzucawka, stan przedrzucawkowy lub nadciśnienie tętnicze z powodu ciąży), nadciśnienie tętnicze u kobiet po porodzie oraz w połogu, choroba wieńcowa w wywiadzie, inne poważne choroby układu sercowo-naczyniowego, objawy i/lub odnotowane w przeszłości przypadki poważnych zaburzeń psychicznych. U kobiet otrzymujących po porodzie bromokryptynę w celu zahamowania laktacji rzadko obserwowano ciężkie działania niepożądane, w tym nadciśnienie tętnicze, zawał serca, napady drgawkowe, udar mózgu lub zaburzenia psychiczne. U chorych z makrogruczolakiem przysadki stosować jedynie w przypadku, gdy oczekiwane korzyści przeważają nad potencjalnymi zagrożeniami. U niektórych pacjentów wystąpienie napadu drgawkowego lub udaru mózgu poprzedzone było silnym bólem głowy i/lub przemijającymi zaburzeniami widzenia. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi, zwłaszcza na początku leczenia. W razie wystąpienia nadciśnienia tętniczego, bólu w obrębie klatki piersiowej, ciężkich, nasilających lub utrzymujących się bólów głowy (z zaburzeniami widzenia lub bez nich) lub objawów ze strony OUN, leczenie bromokryptyną należy natychmiast przerwać, a pacjenta jak najszybciej przebadać. Nie stosować przewlekle u osób z wadą zastawkową serca stwierdzoną w echokardiografii wykonanej przed leczeniem.