Clonazepamum TZF - tabletki

Leczenie padaczki u dorosłych i dzieci: napady uogólnione (akinetyczne, miokloniczne, toniczno-kloniczne, napady nieświadomości) oraz napady częściowe (ogniskowe). P.o., indywidualnie. Tabletki można dzielić na 2 lub 4 części. Dorośli. Początkowo 1,5 mg/d w 3 daw. podz. w równych odstępach czasu; następnie dawkę zwiększać stopniowo o 0,5–1 mg co 3 dni w ciągu 2–4 tyg. do uzyskania odpowiedniego efektu terapeutycznego; w leczeniu podtrzymującym zwykle 4–8 mg/d w daw. podz.; dawka maks. 20 mg/d. Dzieci. Dawkę dobową podawać w 3–4 daw. podz., w równych odstępach czasu. U dzieci 1–5 lat początkowo 0,25 mg/d, w leczeniu podtrzymującym 1–2 mg/d; 6–16 lat początkowo 0,5 mg/d, w leczeniu podtrzymującym 2–4 mg/d; lek podawać 3–4 daw. podz. Zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek; konieczne może być zmniejszenie dawki. Dawka początkowa u osób w podeszłym wieku nie powinna przekraczać 0,5 mg/d. Jeśli nie jest możliwe podawanie leku w 3 równych daw. podz., większą dawkę należy podać przed snem. Po ustaleniu skutecznej dawki podtrzymującej lek można podawać 1 ×/d wieczorem, przed snem. Lek odstawiać stopniowo.

Padaczka u dorosłych i u dzieci – napady uogólnione: akinetyczne, miokloniczne, napady toniczno-kloniczne, napady nieświadomości oraz napady częściowe (ogniskowe).

Nadwrażliwość na pochodne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, myasthenia gravis, ostra porfiria, zatrucie alkoholem, zespół bezdechu sennego.