Mydocalm forte - tabletki powlekane

Substancją czynną preparatu jest tolperyzon, lek zmniejszający wzmożone napięcie mięśni szkieletowych. Tolperyzon nie wywiera bezpośredniego działania na mięśnie szkieletowe ani na połączenia nerwowo-mięśniowe. Działa natomiast na komórki nerwowe (neurony) zlokalizowane w ośrodkowym układzie nerwowym. Tolperyzon hamuje odruchy na poziomie rdzenia kręgowego. Struktura chemiczna tolperyzonu przypomina strukturę lidokainy. Podobnie jak lidokaina, tolperyzon zmniejsza pobudliwość neuronów, hamuje przewodzenie impulsów nerwowych i zmniejsza uwalnianie neuroprzekaźników. Dokładny mechanizm jego działania nie został w pełni wyjaśniony. Stosowany w leczeniu stanów spastycznych mięśni poprzecznie prążkowanych.

Tolperyzon szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie we krwi uzyskiwane jest po około 30–90 minutach po przyjęciu preparatu. Metabolizowany jest w wątrobie i nerkach do nieaktywnych metabolitów, wydalanych głównie z moczem.

Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu spastyczności poudarowej.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na eperyzon (inny lek z tej grupy).

Nie stosować u chorych na miastenię (choroba charakteryzująca się nużliwością mięśni).

Nie stosować w okresie karmienia piersią. Przeciwwskazanie względne: nie stosować w ciąży, szczególnie w I trymestrze ciąży.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Preparat może powodować wystąpienie reakcji nadwrażliwości, w tym zarówno łagodnych reakcji skórnych, jak i stanowiących zagrożenie życia ciężkich reakcji uogólnionych i wstrząsu anafilaktycznego.

Kobiety, osoby z nadwrażliwością na inne leki oraz osoby, u których wystąpiły reakcje alergiczne mogą być w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości.

W przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na lidokainę należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na tolperyzon (krzyżowa reakcja alergiczna).

Jeżeli wystąpią pierwsze reakcje nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.

W przypadku wystąpienia nadwrażliwości na tolperyzon, nie wolno nigdy stosować go ponownie.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera laktozę; osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie stwierdzono istotnego wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

U niektórych osób preparat może powodować działania niepożądane, takie jak np. zawroty głowy, senność, zaburzenia koncentracji, osłabienie mięśniowe, drgawki oraz zaburzenia widzenia, co może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn; w takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem.

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli: zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza, średnio 150–450 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych.

Szczególne grupy chorych:

W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest zwiększone.

U chorych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek wskazane jest stopniowe zwiększanie dawki wraz z kontrolą czynności nerek i ścisłym monitorowaniem stanu chorego. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek stosowanie preparatu nie jest zalecane.

U chorych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest stopniowe zwiększanie dawki wraz z kontrolą czynności wątroby i ścisłym monitorowaniem stanu chorego. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie preparatu nie jest zalecane.

Nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania preparatu u dzieci.

Sposób przyjmowania:

Preparat należy przyjmować po posiłkach popijając szklanką wody. Zbyt małe spożycie pokarmu może zmniejszyć dostępność biologiczną tolperyzonu.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

W okresie ciąży (szczególnie w I trymestrze ciąży) nie należy stosować preparatu, chyba że lekarz po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka uzna stosowanie preparatu za absolutnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku.

Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Tolperyzon może powodować zwiększenie stężenia stosowanych równolegle leków metabolizowanych z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P450, takich jak np.: dekstrometorfan, tiorydazyna, tolterodyna, wenlafaksyna, atomoksetyna, dezypramina, metoprolol, nebiwolol i perfenazyna.

Dostępność biologiczna tolperyzonu może być zmniejszona, jeżeli preparat stosowany jest w przerwach pomiędzy posiłkami.

Podczas równoległego stosowania innych leków zwiotczających mięśnie działających na ośrodkowy układ nerwowy konieczne może być zmniejszenie stosowanej dawki preparatu (ryzyko nasilenia sedacji).

Preparat nasila działanie kwasu niflumowego; konieczne może być zmniejszenie dawki równolegle stosowanego kwasu niflumowego. Jeżeli stosowane są inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, lekarz rozważy konieczność zmniejszenia ich dawek.

Jak każdy lek, również Mydocalm, Mydocalm forte może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Niezbyt często: bezsenność, senność, zaburzenia snu, bóle i zawroty głowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, brak łaknienia, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, biegunka, suchość w ustach, niestrawność, nudności, osłabienie mięśniowe, bóle mięśniowe, bóle kończyn, zmęczenie, osłabienie.

Rzadko: parestezje (zaburzenia czuciowe, uczucie kłucia, mrowienia, drętwienia), zaburzenia koncentracji, letarg, drżenia, napady drgawkowe, zmniejszona reakcja na bodźce, depresja, obniżenie aktywności, zaburzenia widzenia (nieostre widzenie), zawroty głowy, szum w uszach, uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), ból w klatce piersiowej, duszność, zaczerwienienie twarzy, krwawienie z nosa, przyspieszenie oddechu, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, wymioty, łagodne zaburzenia czynności wątroby (zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, zmiany aktywności enzymów wątrobowych), zaburzenia hematologiczne (zmniejszona liczba płytek krwi, zwiększona liczba krwinek białych), mimowolne oddawanie moczu, białkomocz, wzmożone pragnienie, alergiczne zapalenie skóry, nadmierna potliwość, świąd, pokrzywka, wysypka, uczucie bycia nietrzeźwym, uderzenia gorąca, pobudliwość, reakcje nadwrażliwości i reakcje anfilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (np. obrzęk twarzy, obrzęk warg) oraz bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny.

Bardzo rzadko: wzmożone pragnienie, stany splątania, niedokrwistość, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), osteopenia, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, zwiększone stężenia kreatyniny we krwi.