Ziagen - roztwór doustny

Skojarzone leczenie przeciwretrowirusowe w zakażeniach HIV u dorosłych, młodzieży i dzieci. Przed rozpoczęciem leczenia abakawirem należy przeprowadzić badanie obecności alleli HLA-B*5701 u każdego pacjenta, niezależnie od pochodzenia rasowego. Abakawiru nie należy stosować u pacjentów, o których wiadomo, że są nosicielami alleli HLA-B*5701. P.o. podczas posiłków lub niezależnie od nich. U dzieci w wieku >3 mies. i <14 kg mc. oraz chorych, którzy nie mogą przyjmować tabletek, stosuje się roztwór doustny. Dorośli, młodzież i dzieci ≥25 kg mc. 600 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz. Dzieci <25 kg mc. Lek w postaci roztworu doustnego. Dzieci w wieku ≥1 roku. 16 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz., maks. 600 mg/d. Niemowlęta w wieku 3–12 mies. 8 mg/kg mc. 2 ×/d (jeśli schemat podawania 2 ×/d nie jest odpowiedni, można rozważyć dawkowanie 16 mg/kg mc. 1 ×/d). Lek w postaci tabletek. W zależności od masy ciała: 20–<25 kg mc. – 450 mg 1 ×/d lub w daw. podz. (150 mg [1/2 tabl.] rano i 300 mg wieczorem); 14–<20 kg mc. 300 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz. Doświadczenie w stosowaniu leku u dzieci w wieku <3 mies. jest ograniczone. W przypadku zmiany dawkowania ze schematu 2 ×/d na 1 ×/d zalecaną dawkę 1 ×/d należy przyjąć po ok. 12 h od przyjęcia ostatniej dawki wg schematu 2 ×/d, a następnie kontynuować dawkowanie 1 ×/d w przybliżeniu co 24 h; w razie powrotu do dawkowania 2 ×/d, pacjenci powinni przyjąć zalecaną dawkę wg schematu 2 ×/d po około 24 h od ostatniej dawki przyjętej wg schematu 1 ×/d. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u chorych z zaburzeniem czynności nerek; nie zaleca się stosowania w krańcowej niewydolności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby konieczna jest ścisła obserwacja chorego obejmująca, o ile to możliwe, monitorowanie stężenia leku w osoczu. Ze względu na brak badań klinicznych nie zaleca się stosowania w przypadku umiarkowanych i ciężkich zaburzeń czynności wątroby, chyba że jest taka konieczność.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.