Dobutamine TZF - liof. do sporz. roztworu do infuzji

Ostra niewydolność serca w przebiegu wstrząsu kardiogennego, zawału serca, po zabiegach kardiochirurgicznych. Dorośli. Zwykle 2,5–10 µg/kg mc./min; u niektórych pacjentów wystarczająca jest dawka 0,5 µg/kg mc./min; w razie konieczności do 40 µg/kg mc./min.
Wywołanie efektu inotropowego u dzieci i młodzieży (od urodzenia do 18 lat) ze zmniejszeniem rzutu sercowego w stanach hipoperfuzji na skutek niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych, w przebiegu kardiomiopatii, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym. Dzieci i młodzież. Początkowo 5 µg/kg mc./min, następnie dawkę dostosować w zależności od odpowiedzi klinicznej w zakresie 2–20 µg/kg mc./min, choć niekiedy uzyskiwano odpowiedź stosując dawkę 0,5–1 µg/kg mc./min. Podczas stosowania większych dawek należy zachować szczególną ostrożność, gdyż maks. dawki tolerowane w leczeniu dzieci są mniejsze od dawek stosowanych u osób dorosłych. Większość działań niepożądanych (zwłaszcza tachykardię) obserwowano po podaniu dawek ≥7,5 µg/kg mc./min; szybkie ustąpienie działań niepożądanych można uzyskać przez zmniejszenie szybkości wlewu lub jego przerwanie.

Nadwrażliwość na którykolwiek składni preparatu, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, hipertroficzne zwężenie zastawki aorty.

Podawać i.v. we wlewie ciągłym. Szybkość wlewu i czas stosowania należy dostosować do częstości i rytmu serca z uwzględnieniem parametrów hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze, ciśnienie napełniania komór, ośrodkowe ciśnienie żylne, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, objętość wyrzutowa lub pojemność minutowa serca, diureza). Lek należy odstawiać poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.