Aethoxysklerol 3% - roztwór do wstrzykiwań

Sklerotyzacja żylaków kończyn dolnych (roztw. 0,5%, 1%, 2% i 3%). Wyłącznie i.v. z zapewnieniem dobrego położenia cienkiej igły w świetle naczynia; kończyna powinna znajdować się w pozycji poziomej lub uniesionej o ok. 30–45° ponad poziom. Rozległą żylakowatość należy leczyć zawsze w kilku sesjach, w odstępach 1–2 tyg. Skleroterapia pajączków naczyniowych: 0,1–0,2 ml plynu 0,5%. Skleroterapia żył centralnych pajączków naczyniowych: 0,1–0,2 ml płynu 0,5% lub 1%. Skleroterapia żylaków siateczkowych: 0,1–0,3 ml płynu 1%. Skleroterapia żylakow niedużych rozmiarów 0,1–0,3 ml płynu 1% lub do 6 ml mikropiany z roztw. 1%. Skleroterapia żylaków średniej wielkości: w 1. sesji podać pojedyncze wstrzyknięcie 0,5–1 ml plynu 2% lub 3% albo do 6 ml mikropiany z roztw. 2% lub 3%; w zależności od wyniku leczenia i długości odcinka przeznaczonego do leczenia podczas następnych sesji można podać kilka wstrzyknięć, nie więcej niż 2 ml na jedno wstrzyknięcie, pod warunkiem nieprzekraczania dawki maks. Skleroterapia żylaków dużej wielkości: w 1. sesji podać pojedyncze wstrzyknięcie 1 ml płynu 3% lub do 6 ml mikropiany z roztw. 3%; w zależności od wyniku leczenia i długości odcinka przeznaczonego do leczenia podczas następnych sesji można podać 2–3 wstrzyknięcia, nie więcej niż 2 ml płynu na jedno wstrzyknięcie, pod warunkiem nieprzekraczania dawki maks. Po opatrzeniu miejsca nakłucia należy założyć opatrunek uciskowy lub pończochę elastyczną, następnie pacjent powinien chodzić przez 30 min, przy czym po skleroterapii płynnym preparatem ucisk należy stosować natychmiast po wstrzyknięciu, natomiast po skleroterapii mikropianą – 5–10 min po wstrzyknięciu, a nogę pacjenta początkowo unieruchomić na ok. 2–5 min, unikając manewru Valsavy oraz aktywacji mięśni w tym czasie. Opatrunek uciskowy powinno się stosować przez 2–3 dni po skleroterapii pajączków naczyniowych, zaś w pozostałych przypadkach przez 3–5 tyg., a w przypadku rozległej żylakowatości zaleca się dłuższe, kilkumiesięczne leczenie uciskowe z zastosowaniem krótkich opatrunków ściągających. Niekiedy, aby zapobiec osuwaniu się bandaża, zaleca się stosowanie dodatkowego opatrunku piankowego pod właściwym opatrunkiem uciskowym.
Skleroterapia guzków krwawniczych I i II stopnia (roztw. 3%). Podśluzówkowo. Podczas jednej sesji leczenia całkowita ilość roztw. 3% nie powinna przekraczać 3 ml; w zależności od wyników leczenia podaje się maks. 1 ml na guz. W leczeniu guzów krwawnicowych w pozycji „godziny jedenastej” u mężczyzn wstrzykiwana ilość nie może przekraczać 0,5 ml (bliskość cewki moczowej i gruczołu krokowego).

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciężkie, ostre choroby układowe, zwłaszcza nieleczone, ciężka choroba obturacyjna tętnic kończyn dolnych (faza III i IV w skali Fontaine'a), choroba zakrzepowo-zatorowa, duże ryzyko wystąpienia zakrzepicy (np. stwierdzona dziedziczna skłonność do zakrzepicy lub występowanie wielu czynników ryzyka, takich jak stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych lub HTZ, otyłość, palenie tytoniu, długotrwałe okresy unieruchomienia). Nie stosować u unieruchomionych pacjentów, a w przypadku skleroterapii guzków krwawniczych u osób z ostrymi stanami zapalnymi okolicy odbytu. Skleroterapii przeprowadzanej za pomocą mikropiany nie stosować, jeśli pacjent ma rozpoznany objawowy przeciek lewo-prawy.

Stężenie leku dobiera się w zależności od rozmiaru żylaków lub ciężkości guzków krwawniczych. Lek można podawać w postaci płynnej lub jako standaryzowaną, homogeniczną, drobnopęcherzykową, lepką mikropianę. Dawka maks. zwykle 2 mg/kg mc./d dla leku w postaci płynu; w przypadku stosowawania leku w postaci mikropiany zaleca się nie przekraczać 10 ml całkowitej dawki na sesję i dobę – niezależnie od masy ciała pacjenta oraz stężenia lauromakrogolu 400. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.