Feiba NF - proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Leczenie i zapobieganie krwawieniom u chorych na hemofilię A powikłaną obecnością inhibitora czynnika VIII i chorych na hemofilię B powikłaną obecnością inhibitora czynnika IX. Leczenie i zapobieganie krwawieniom u osób niechorujących na hemofilię, lecz mających nabyte inhibitory czynników VIII, IX i XI. Długotrwałe leczenie skojarzone z koncentratem czynnika VIII, mające na celu całkowite i trwałe wyeliminowanie inhibitora czynnika VIII. Preparat stosowano również u pojedynczych pacjentów z inhibitorem czynnika von Willebranda. Podawać i.v., w postaci wlewu lub powolnego wstrzyknięcia, nie szybciej niż 2 j./kg mc./min. Dawkowanie indywidualne. Ogólnie zaleca się 50–100 j. FEIBA/kg mc., maks. 200 j./kg mc./d; maks. dawka jednorazowa 100 j./kg mc. W krwawieniach do stawów, mięśni i tkanek miękkich o słabym lub umiarkowanym nasileniu 50–75 j./kg mc. co 12 h do momentu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej; w ciężkich krwawieniach 100 j./kg mc. co 12 h. W krwawieniach z błon śluzowych 50 j./kg mc. co 6 h, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc. Inne ciężkie wylewy 100 j./kg mc. co 6–12 h. Zabiegi chirurgiczne 50–100 j./kg mc. co 6 h. W profilaktyce krwawień. U osób z dużym mianem inhibitora i częstymi krwawieniami, u których indukcja stanu tolerancji immunologicznej nie powiodła się lub nie jest rozważana, zaleca się dawkę 70–100 j./kg mc. co 2. dzień; w razie potrzeby stosować 100 j./kg mc./d lub dawkę stopniowo zmniejszać. U osób z dużym mianem inhibitora w trakcie indukcji stanu tolerancji immunologicznej: 50–100 j./kg mc. w leczeniu skojarzonym 2 ×/d, do zmniejszenia miana inhibitora <2 j.B. Doświadczenie ze stosowaniem u dzieci w wieku <6 lat jest ograniczone; dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych, dawkę należy dostosować do stanu klinicznego dziecka.

Jeżeli istnieje możliwość zastosowania innego leczenia, preparatu nie należy stosować w przypadku: nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu, rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego, ostrej zakrzepicy lub zatoru (w tym zawału serca).