Vitacon - tabletki drażowane

Leczenie zaburzeń krzepnięcia spowodowanych nieprawidłową syntezą czynników krzepnięcia zespołu protrombiny: II (protrombiny), VII, IX i X, jeśli są one związane z niedoborem wit. K₁ lub zaburzaniem jej cyklu przemian: hipoprotrombinemia spowodowana przez doustne leki przeciwzakrzepowe, pochodne kumaryny i indandionu; hipoprotrombinemia w przebiegu leczenia lekami przeciwbakteryjnymi, niszczącymi fizjologiczną florę bakteryjną jelit; hipoprotrombinemia związana z hamowaniem działania wit. K₁, np. hipoprotrombinemia wywołanej przez antybiotyki o szerokim spektrum działania, salicylany, sulfonamidy (jeśli możliwe jest odstawienie leku wpływającego na mechanizm krzepnięcia lub zmniejszenie jego dawki, należy zastosować to jako leczenie alternatywne); hipoprotrombinemia w przebiegu żółtaczki mechanicznej lub przetoki żółciowej. Dorośli. P.o. Hipoprotrombinemia spowodowana przez doustne leki przeciwzakrzepowe. Początkowo 10 mg (maks. 30 mg lub wyjątkowo 50 mg); częstość i wielkość kolejnych dawek należy określić na podstawie oznaczeń czasu protrombinowego oraz stanu klinicznego; jeśli po 12–48 h po podaniu leku czas protrombinowy nie uległ zadowalającemu skróceniu, dawkę można powtórzyć. Hipoprotrombinemia spowodowana przez inne czynniki. Podstawowe postępowanie powinno polegać, jeśli to możliwe, na skorygowaniu dawki leków zaburzających mechanizmy krzepnięcia; wit. K₁ należy stosować w przypadkach, kiedy zaburzenia krzepnięcia są na tyle silne, że sama korekta dawki leku nie zapewnia ich odpowiednio szybkiego ustąpienia, lub kiedy korekta dawki jest niemożliwa. Początkowo 10–30 mg (maks. 50 mg), następnie indywidualnie. U chorych z niedostatecznym wydzielaniem żółci należy podawać równocześnie sole kwasów żółciowych. U osób w podeszłym wieku stosować najmniejsze skuteczne dawki.

Witamina K1 jest wskazana w wymienionych poniżej zaburzeniach krzepnięcia powodowanych nieprawidłową syntezą czynników krzepnięcia zespołu protrombiny: II (protrombiny), VII, IX i X, jeśli są one związane z niedoborem witaminy K1 lub zaburzaniem jej cyklu przemian:
- w hipoprotrombinemii powodowanej przez doustne leki przeciwzakrzepowe, pochodne kumaryny i indandionu;
- w hipoprotrombinemii w przebiegu leczenia lekami przeciwbakteryjnymi, niszczącymi fizjologiczną florę bakteryjną jelit;
- w hipoprotrombinemii związanej z hamowaniem działania witaminy K1 (np. hipoprotrombinemii wywołanej przez antybiotyki o szerokim spektrum działania, salicylany, sulfonamidy); jeśli możliwe jest odstawienie leku wpływającego na mechanizm krzepnięcia lub zmniejszenie jego dawki, należy zastosować to jako leczenie alternatywne;
- w hipoprotrombinemii w przebiegu żółtaczki mechanicznej lub przetoki żółciowej, jednak tylko pod warunkiem jednoczesnego podawania soli kwasów żółciowych; w przeciwnym razie witamina nie zostanie wchłonięta.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.