NovoSeven 1 mg - proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Leczenie krwawień i zapobieganie krwawieniom w trakcie zabiegów chirurgicznych lub zabiegów inwazyjnych u pacjentów z wrodzoną hemofilią z przeciwciałami skierowanymi przeciw czynnikowi krzepnięcia VIII lub IX w mianie >5 BU oraz u pacjentów z wrodzoną hemofilią, ze spodziewaną silną reakcją anamnestyczną na czynnik VIII lub IX. Zazwyczaj początkowo 90 µg/kg mc. co 2–3 h do uzyskania hemostazy, w razie konieczności dalszego leczenia można stopniowo wydłużać przerwy między kolejnymi podaniami (do 4, 6, 8 lub 12 h). U dzieci konieczne może być zastoaowanie większych dawek niz u dorosłych. W przypadku łagodnego lub umiarkowanego krwawienia można zastosować jeden z dwóch schematów: (a) 2–3 dawki 90 µg/kg mc. co 3 h, w razie konieczności dalsze dawki co 3 h; (b) pojedyncze wstrzyknięcie 270 µg/kg mc. (brak doświadczenia klinicznego, dotyczącego stosowania tego schematu u osób w podeszłym wieku). Leczenie w warunkach domowych nie powinno trwać dłużej niż 24 h. W przypadku nasilonego krwawienia początkowo 90 µg/kg mc. co 2 h do uzyskania klinicznie zauważalnej poprawy, następnie – jeśli dalsze leczenie jest konieczne – odstępy między dawkami wydłużyć do 3 h przez 1–2 dni, a potem do 4, 6, 8 lub 12 h przez niezbędny okres leczenia, zwykle nie dłużej niż 2–3 tyg. W zapobieganiu krwawieniom przed zabiegami inwazyjnymi i operacjami chirurgicznymi 90 µg/kg mc. bezpośrednio przed zabiegiem, 2 h po 1. podaniu i potem co 2–3 h przez 24–48 h po operacji, następnie w razie konieczności dalszego leczenia co 2–4 h przez 6–7 dni; później stopniowo wydłużać odstęp pomiędzy podaniami leku do 6–8 h. Czas leczenia może wynosić 2–3 tyg., aż do zagojenia się rany pooperacyjnej.
Leczenie krwawień i zapobieganie krwawieniom w trakcie zabiegów chirurgicznych lub zabiegów inwazyjnych u pacjentów z nabytą hemofilią. Początkowo 90 µg/kg mc. co 2–3 h do uzyskania hemostazy. W razie konieczności dalszego leczenia wydłużać przerwy pomiędzy kolejnymi podaniami (do 4, 6, 8 lub 12 h).
Leczenie krwawień i zapobieganie krwawieniom w trakcie zabiegów chirurgicznych lub zabiegów inwazyjnych u pacjentów z wrodzonym niedoborem czynnika VII. 15–30 µg/kg mc. co 4–6 h, do uzyskania hemostazy. Dawkę i częstotliwość podawania należy dostosować indywidualnie.
Leczenie krwawień i zapobieganie krwawieniom w trakcie zabiegów chirurgicznych lub zabiegów inwazyjnych u pacjentów z trombastenią Glanzmanna z opornością na przetoczenie płytek krwi (obecnie lub w wywiadzie) lub gdy płytki krwi są niedostępne. 90 µg/kg mc. (80–120 µg/kg mc.) co 2 h (1,5–2,5 h). W celu uzyskania hemostazy należy podać co najmniej 3 dawki.
Leczenie ciężkiego krwotoku poporodowego, gdy zastosowanie leków obkurczających macicę jest niewystarczające do uzyskania hemostazy. 60–90 µg/kg mc., w razie konieczności dawkę można powtórzyć po 30 min. Maksymalne działanie hemostatyczne występuje po 10 min od podania.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, białko myszy, chomika lub bydła.