Vigamox - krople do oczu, roztwór

Substancją czynną preparatu jest moksyfloksacyna, syntetyczny chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną zaliczana jest do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Mechanizm działania moksyfloksacyny polega na hamowaniu aktywności enzymów bakteryjnych niezbędnych do powstawania prawidłowej struktury kwasu nukleinowego DNA bakterii. Bakteryjne DNA ulega destabilizacji, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania podziałów i do śmierci komórki bakteryjnej.

Moksyfloksacyna jest skuteczna wobec wielu szczepów bakteryjnych powodujących zakażenia oczu. Moksyfloksacyna podawana miejscowo do worka spojówkowego przenika do krążenia ogólnego, jednakże jej stężenie w osoczu jest ponad 1500 razy mniejsze niż stężenie uzyskiwane podczas podań doustnych.

Preparat jest wskazany w miejscowym leczeniu ropnego bakteryjnego zapalenia spojówek, wywołanego przez szczepy wrażliwe na moksyfloksacynę.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne chinolony.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego, miejscowo do worka spojówkowego. Nie stosować do wstrzyknięć do oka!

Antybiotyki z grupy fluorochinolonów podawane ogólnie mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny (wystąpienie wstrząsu jest możliwe nawet po przyjęciu pojedynczej dawki). Niektóre z reakcji nadwrażliwości mogą stanowić zagrożenie życia i mogą przebiegać z ostrą niewydolnością krążenia, utratą świadomości, obrzękiem naczyniowo-ruchowym, niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem. W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy niezwłocznie przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Konieczne może być podjęcie natychmiastowego leczenia doraźnego, a niekiedy postępowanie ratunkowe.

Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami), należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Stosowanie fluorochinolonów podawanych ogólnie wiąże się z ryzykiem wystąpienia zapalenia, a niekiedy zerwania ścięgien (przypadki zerwania ścięgna Achillesa). Dotyczy to szczególnie osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek oraz osób stosujących równolegle kortykosteroidy. Wystąpienie pierwszych objawów zapalenia ścięgna, jest wskazaniem do przerwania stosowania preparatu.

Z powodu występowania oporności, preparat nie jest zalecany do stosowania w profilaktyce lub w leczeniu zapalenia spojówek wywołanego przez szczepy gonokoków (w tym rzeżączkowe zapalenie spojówek noworodków).

Osoby, u których stwierdzono bakteryjne zakażenia oczu, nie powinny stosować soczewek kontaktowych.

Ze względu na ograniczone dane kliniczne, nie zaleca się stosowania preparatu w leczeniu zapalenia spojówek u noworodków.

Stosowanie preparatu nie jest zalecane w zakażeniach wywołanych przez chlamydie u dzieci do ukończenia 2. roku życia.

U chorych w wieku ponad 2 lat z zakażeniami oka wywołanymi przez chlamydie lekarz zastosuje odpowiednie antybiotyki podawane ogólnie.

W celu uniknięcia zanieczyszczenia preparatu, nie należy dotykać końcówką zakraplacza jakiejkolwiek powierzchni (w tym oka, powieki).

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Należy zachować ostrożność, ponieważ preparat może powodować przemijające zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia, nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń/maszyn do czasu ustąpienia zaburzeń i powrotu ostrego, prawidłowego widzenia.

Preparat ma postać kropli do oczu. Przeznaczony jest do stosowania miejscowego, do worka spojówkowego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli, młodzież, dzieci: 1 kropla do worka spojówkowego 3 razy na dobę przez 7–8 dni. Zwykle poprawa następuję w ciągu 5 dni, ale należy kontynuować leczenie jeszcze przez 2–3 dni. Jeżeli nie zaobserwuje się poprawy w ciągu 5 dni leczenia, należy skonsultować się z lekarzem.

Aby uniknąć wchłaniania preparatu przez błonę śluzową nosa, szczególnie u dzieci i niemowląt, zaleca się uciśnięcie palcami kanału nosowo-łzowego przez ok. 2–3 minuty po podaniu kropli.

W przypadku miejscowego stosowania innych preparatów okulistycznych, należy zachować co najmniej 5 minutowy odstęp czasowy pomiędzy kolejnymi podaniami leków. Maści do oczu należy stosować jako ostatnie.

W celu uniknięcia zanieczyszczenia preparatu, nie należy dotykać końcówką zakraplacza jakiejkolwiek powierzchni (w tym oka, powieki).

Szczególne grupy chorych:

U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania.

U osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie ma wystarczających danych klinicznych. Zgodnie z informacjami zamieszczonymi w materiałach producenta, preparat może być stosowany w okresie ciąży oraz w okresie karmienia piersią (znikoma ekspozycja ogólnoustrojowa na moksyfloksacynę po zastosowaniu miejscowym do oka). Przed zastosowaniem preparatu należy jednak skonsultować się z lekarzem.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji. Wystąpienie interakcji podawanej miejscowo do worka spojówkowego moksyfloksacyny z innymi lekami jest mało prawdopodobne, ze względu na bardzo małe stężenie leku w osoczu po podaniu miejscowym (ponad 1500 krotnie mniejsze, niż stężenia uzyskiwane po podaniach doustnych).

W przypadku miejscowego stosowania innych preparatów okulistycznych, należy zachować co najmniej 5 minutowy odstęp czasowy pomiędzy kolejnymi podaniami leków. Maści należy stosować jako ostatnie.

Jak każdy lek, również Vigamox może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często: ból i podrażnienie oka.

Niezbyt często: bóle głowy, suchość oka, punkcikowate zapalenie rogówki, krwawienia spojówkowe, przekrwienie spojówek, świąd oka, obrzęk powiek, uczucie dyskomfortu i/lub obecności ciała obcego w oku, zaburzenia smaku.

Rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, parestezje (zaburzenia czuciowe), choroba rogówki, nieprawidłowości nabłonka rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie i inne choroby powiek, obrzęk spojówek, obrzęk oka, niewyraźne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia, przemęczenie wzroku, rumień powiek, uczucie dyskomfortu w nosie, ból gardła i krtani, uczucie obecności ciała obcego w gardle, wymioty,zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Możliwe działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: zawroty głowy, nadżerki rogówki, wrzodziejące zapalenie rogówki, otarcia rogówki, zwiększenie ciśnienia wewnątrz gałkowego, zmętnienie rogówki, nacieki na rogówce, złogi w rogówce, zapalenie rogówki, obrzęk rogówki, światłowstręt, obrzęk powiek, zwiększone łzawienie, wydzielina z oka, uczucie kołatania serca, duszność, nudności, reakcje nadwrażliwości (rumień, wysypka, świąd, pokrzywka).