Terlipressini acetas EVER Pharma - roztwór do wstrzykiwań

Leczenie krwawienia z żylaków przełyku. Dawka początkowa: osoby >70 kg mc. 2 mg, 50–70 mg mc. 1,5 mg, <50 kg mc. 1 mg; następnie dawkę można zmniejszyć do 1 mg co 4–6 h; dawka maks. 120 µg/kg mc./d. Leczenie prowadzić do czasu dostępności terapii endoskopowej; dalsze stosowanie leku jest zwykle leczeniem uzupełniającym.
Leczenie nagłych przypadków zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1, zgodnie z kryteriami IAC (International Ascites Club). 1 mg co 6 h przez co najmniej 3 dni. Jeśli po 3 dniach leczenia stężenie kreatyniny w surowicy krwi zmniejszy się o <30% w stosunku do wartości wyjściowej, należy rozważyć zwiększenie dawki do 2 mg co 6 h. Leczenie terlipresyną należy przerwać w przypadku braku odpowiedzi na leczenie (zdefiniowanego jako zmniejszenia stężenia kreatyniny w surowicy krwi w dniu 7. o <30% w stosunku do wartości wyjściowej) lub u osób z pełną odpowiedzią (stężenie kreatyniny w surowicy krwi <1,5 mg/dl przez co najmniej 2 kolejne dni). W przypadku pacjentów wykazujących niepełną odpowiedź (zmniejszenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi o ≥30% w stosunku do wartości początkowej, ale bez uzyskania wartości <1,5 mg/dl w dniu 7.), leczenie terlipresyną można kontynuować maks. przez 14 dni. W większości badań klinicznych podawano jednocześnie ludzką albuminę w dawce 1 g/kg mc. w 1. dniu, a następnie w dawce 20–40 g/d. Zwykle czas trwania leczenia wynosi 7 dni, maksymalny, zalecany czas trwania leczenia – 14 dni.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciąża.

Podawać i.v., osobom dorosłym, w powolnym wstrzyknięciu; w zespole wątrobowo-nerkowym alternatywnie można podawać w ciągłym wlewie. Dawkowanie odnosi się do ilości octanu terlipresyny. Zachować ostrożność u osób w wieku >70 lat lub z przewlekłą niewydolnością nerek. Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u osób z niewydolnością wątroby. U pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym z: 1) zaawansowanym zaburzeniem czynności nerek, tj. z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy krwi ≥442 µmol/l (5,0 mg/dl) albo 2) ciężką chorobą wątroby, zdefiniowaną jako ostrą, nałożoną na przewlekłą niewydolność wątroby (ACLF) stopnia 3 i/lub z liczbą punktów w skali MELD wynoszącą ≥39, należy unikać stosowania leku, chyba że oczekiwane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.